Polski Śląsk!

 

Krzysztof Kubacki: RNR „Falanga” – ku pamięci!

            RNR „Falanga” jest organizacją, która jest jakby wyklętą nawet u obecnych organizacji narodowych. Rzadko się o niej wspomina oraz jest organizacją, którą można atakować, która nie jest broniona. A jednak była to organizacja, która wniosła wiele do historii ruchu NR nie tylko swoją działalnością, czasem kontrowersyjną(np. nieudana próba przejęcia organizacji sanacyjnych), ale także intelektualną. Była to organizacja przede wszystkim ludzi młodych, tworzących odpowiedzi na wygląd państwa i narodu w swoich czasach. RNR jest organizacją, której historią warto się zainteresować. Pod dostatkiem na obecnym rynku wydawniczym jest pozycji naukowych o tejże organizacji. Żeby zrozumieć Falangistów, należy zagłębić się w historię tego ruchu. Dlatego też nie należy brać do serca tego co o tej organizacji mówią jej przeciwnicy. Najlepiej wyrobić sobie zdanie samemu czytając w domowym zaciszu koncepcji kreślonych przez młodych narodowych radykałów.

TV R na usługach

 

Realizm polityczny Bolesława Piaseckiego - Michał Radzikowski

         18 lutego br. minęła kolejna rocznica urodzin Bolesława Piaseckiego – w okresie przedwojennym lidera Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, a po II wojnie światowej przewodniczącego Stowarzyszenia „PAX”.

Powiedzieć o Piaseckim, że był działaczem politycznym, czy też politykiem, to tak jakby nic nie powiedzieć. Bolesław Piasecki był bowiem politycznym wizjonerem, a takich niewielu przewinęło się na kartach polskiej historii. Wyjątkowość Piaseckiego polegała nie tylko na charyzmie, o której wspominali jego współpracownicy, ale również na rzadko spotykanej umiejętności skutecznego działania nawet w najbardziej niesprzyjających okolicznościach oraz na zdolności wyciągania wniosków z historii i podejmowania właściwych w danej chwili decyzji.

Mariusz Matuszewski - Przeciwko głosowaniu

           Kilkukrotnie już wypowiadałem się na temat wyborów i uzasadniałem decyzję o nieuczestniczeniu w głosowaniach. Poniżej pozwalam sobie dodać kilka kolejnych powodów.

Jeżeli głosujemy – bierzemy udział w procesie stanowiącym fundament ustroju rujnującego obecnie całą Europę. W ciągu mniej więcej 80 lat dominacji w życiu politycznym zmarnował on dorobek poprzedniego millenium. To po prostu fakt. A zatem wybierając tych, którzy podtrzymywać będą obecny marazm, głosujący przykłada rękę do destrukcji.

Głos oddany w wyborach to podtrzymanie teologicznej i politycznej utopii, zgodnie z którą władza pochodzi od ludu. Dla katolika stwierdzenie takie jest nieprawdziwe. Papież Leon XIII w encyklice Diuturnum illud naucza: Co się tyczy władzy politycznej, to Kościół słusznie naucza, iż źródło swe ma ona w Bogu; znajduje tego Kościół bezspornie świadectwo w Piśmie Świętym i w pomnikach starożytności chrześcijańskiej. Nie da się zresztą pomyśleć żadna inna doktryna bardziej zgodna tak z rozumem, jak z dobrem panujących i ludów. Oczywiście, że – jak czytamy dalej u Leona XIII: wybór tych, którzy mają rządzić państwem, może w pewnych wypadkach być pozostawiony woli i sądowi ludu, i że to bynajmniej nie sprzeciwia się ani nie narusza doktryny katolickiej. Albowiem podobny wybór wskazuje jedynie panującego, a prawa panowania mu nie nadaje: nie tworzy władzy zwierzchniej, a tylko stanowi, kto ją ma wykonywać. Tylko że współcześnie tego rozróżnienia się nie stosuje, a nawet się o nim nie pamięta, z kolei wola ludu uzasadni promowanie wszelkich moralnych wynaturzeń. Katolik nie może na to przystać. Nie wolno mu brać w tym udziału. Czym bowiem jest twierdzenie, że wszelka władza pochodzi od ludu, jeżeli nie postawieniem ludu w miejscu zdetronizowanego Boga? Głosując, legitymizujemy ten grzech.

Wczoraj ONR - Dzisiaj NOP!

 

SSSW (SZTUKI - SPORTY - SYSTEMY WALKI): Żadna nagroda nie jest warta obrażeń

          „Żadna nagroda nie jest warta obrażeń odniesionych w boksie. Przestanę, jeśli nie będę w stanie się chronić. Nikt przy zdrowych zmysłach nie staje przed nadjeżdżającym pociągiem. A jednak właśnie to robi niemal wielu "odważnych" chłopaków, którzy podejmują najbardziej szalone ryzyko w ringu.

Różaniec Publiczny - Zabrze (24 kwietnia 2026)

 

Łukasz Jastrzębski - Wojciech Korfanty

           153 lat temu w moich rodzinnych Siemianowicach Śląskich (Sadzawki) urodził się jeden z polskich tytanów - Wojciech Korfanty.

Wojciech Korfanty (1873-1939). Dumny syn ziemi śląskiej, jeden z najbardziej zasłużonych działaczy polskiego ruchu narodowego, uosobienie odrodzenia polskości Śląska, dyktator III powstania śląskiego i jedna z najznamienitszych postaci II RP.

Jednocześnie męczennik piłsudczykowskiej dyktatury, która, zdobywając władzę drogą zamachu stanu, musiała wyeliminować Korfantego z życia politycznego kraju. Próbując złamać go Brześciem i zmuszając do emigracji, upokorzyła go moralnie i zrujnowała fizycznie, przyczyniając się do jego zgonu.

"Gdyśmy tu [na Śląsku] walczyli o każdą piędź ziemi polskiej, która więcej jest warta niż całe powiaty na Rusi, odpowiedzialni sternicy naszego państwa szukali szczęścia i sławy pod Kijowem" - Wojciech Korfanty "Odezwa do ludu śląskiego", 1927 rok.

Ostatni Bastion Oporu