W Obronie Polskości

 

Nikołaj Bierdiajew: Rosyjska dusza, polska dusza

           Zawsze uważałem, że antagonizm rosyjsko-polski to przede wszystkim dystans dzielący duszę prawosławną od duszy katolickiej, a spór Rosjan z Polakami, nie może być wyjaśniona jedynie przez obiektywne czynniki historyczne i zewnętrzne uwarunkowania polityczne. Źródła wiekowych, historycznych waśni między Rosją a Polską sięgają głębiej.

I

Czas najwyższy uświadomić sobie duchowe przyczyny wzajemnych uprzedzeń, dzielących słowiański świat. To przede wszystkim sprzeczka dwu spokrewnionych słowiańskich dusz, mających wspólny rodowód, język, ogólnosłowiańskie cechy rasowe, a jednak tak wobec siebie zantagonizowanych, z trudem dających się pogodzić, niezdolnych siebie zrozumieć. Niestety narody spokrewnione ze sobą z trudem osiągają porozumienie i bardziej się odpychają, niż narody dalekie i obce. Pokrewny język brzmi nieprzyjemnie i wydaje się psuciem własnego języka. Podobnie jest w życiu rodzinnym, gdzie również nie brak kłótni pośród najbliższych. Obcym wiele można darować, lecz swoim, bliskim niczego nie chce się wybaczyć. I nikt nie wydaje się taki obcy i niezrozumiały, jak swój, bliski.

Niesiemy Polsce Odrodzenie

 

Oswald Mosley: O prawdziwych rewolucjonistach

Przemówienie wygłoszone w czerwcu 1938.

Bracia, Czarne Koszule, Towarzysze walki!

        Walczymy o duszę i w walce tej kroczyć będziemy razem aż do zwycięstwa. To ciężki bój, walczymy bowiem o coś wielkiego, a rzeczy wielkich nie osiąga się prosto ani łatwo. Walczymy o duchową rewolucję w naszym narodzie. Musimy być godni naszej misji, gdyż Czarne Koszule to ci, którzy zostali powołani by poprowadzić lud ku nowej, wyższej cywilizacji.

Czarne Koszule to rewolucjoniści oddani służbie dla naszego kraju. Musimy zawsze posiadać cechy prawdziwych rewolucjonistów. Nie dostrzeżemy ich wśród małych ludzi ze starych partii: miotanych tu i tam przez każdy podmuch zmiennej opinii większości, rozpływających się nad małymi sukcesami, zniechęconych przez małe porażki, rozgadanych i rozplotkowanych gdy mowa o perspektywach na najbliższe pięć minut, walczących o stanowiska, ale nie tak gorliwych w służbie. Pozbawionych lojalności, wytrwałości i siły niezbędnej do trwania przy swoim. Taki charakter to znak rozpoznawczy polityki czasów pieniądza i demokracji. Jest on przeciwieństwem narodowego socjalizmu.

WIARA - NARÓD - RODZINA!

 

Julius Evola: Rasa i Duch

         Jak już zostało powiedziane, zgodnie z holistyczną koncepcją faszystowskiej doktryny rasowej, rasa nie sprowadza się wyłącznie do podmiotu biologicznego. Człowiek składa się nie tylko z ciała, ale z również z duszy i ducha. Natomiast antropologia naukowa za swój punkt wyjściowy obrała materialistyczną koncepcję istoty ludzkiej, lub uznając rzeczywistość  zasad i sił niematerialnych w człowieku, zadowalała się sprowadzeniem kwestii rasowej do samej fizjologii.

Nawet w licznych współczesnych dziełach poświęconych doktrynie rasy, stanowiska autorów dot. relacji rasy, ciała i ducha cierpią na brak spójności. Mało tego, da się w nich zauważyć niebezpieczne aberracje, które naturalnie są używane przez przeciwników doktryny rasy jako takiej. Z naszego punktu widzenia, należy z całą stanowczością zwalczać ten rasizm, które uważa wszystkie zdolności duchowe i całą wartość człowieka zwykłym skutkiem rasy w biologicznym znaczeniu tego słowa i który ciągle umniejsza wagę pierwiastków wyższych i niższych (w różnym stopniu zależnie od swojego staczania się ku darwinizmowi i psychoanalizie). Zarazem należy zwalczać te prądy w doktrynie rasowej, które zajmują się antropologią, genetyką i biologią w celu udowodnienia, że oczywiście rasa istnieje, ale nie ma nic wspólnego z problemami i wartościami duchowej i kulturowej aktywności człowieka.

Julius Evola: Rasa jako idea rewolucyjna (cz. 3)

Część III Rasa duszy i rasa ducha

Doktryna rasowa drugiego stopnia – rasy duszy

           Drugim poziomem doktryny rasowej jest teoria ras duszy i typologia dusz rasowych. Te kategorie ujawniają pierwotne, nieredukowalne elementy, które działają od wewnątrz, tak że kudzkie zbiorowości żyją w określony sposób i wyróżniają się określonym stylem działania, myślenia i odczuwania.

Dochodzimy tu do nowej koncepcji czystości rasowej: nie chodzi już, jak w doktrynie rasowej pierwszego stopnia (opartej wyłącznie na przesłankach czysto biologicznych), o upewnienie się, że dana osoba posiada określone cechy fizyczne, ale o ustanowienie zgodność między rasą ciała a rasą duszy. Jeśli taka zgodność zachodzi, to mamy do czynienia z typem czystym z punktu widzenia badań II stopnia.

NARODOWY RADYKALIZM

 

159 lat temu powstało Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”!

             Ze swoja spuścizną w postaci powołania i organizacji Błękitnej Armii, zorganizowania Harcerstwa Polskiego, powszechnego udziału członków „Sokoła” w Powstaniu Wielkopolskim oraz powstaniach śląskich, a także zapoczątkowaniem polskiego sportu (któż jeszcze nie słyszał o strzelcu pierwszej bramki w historii polskiej piłki nożnej?) oraz przede wszystkim wychowaniem całych zastępów działaczy polskich, Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” pozostaje organizacją, z którą nie może się równać żadna inna. To właśnie do tej dumnej historii starają się nawiązywać współcześni działacze „Sokoła”.

Narodziny

Walka Polaków o odzyskanie niepodległości nie skończyła się wraz z upadkiem powstania styczniowego, ponieważ nie wszyscy pogodzili się z porażką. Jednak dla wielu było jasne, że od teraz należy szukać innej drogi do odzyskania wolności. Powoli pojawiały się nowe pomysły i inicjatywy, z których najwcześniej wyłoniło się Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, które powstało we Lwowie już 7 lutego 1867 r. Nowe stowarzyszenie utworzyli studenci lwowscy, którzy do współpracy zaangażowali wielu znanych, wpływowych i szanowanych obywateli Lwowa. Wśród nich nie zabrakło byłego powstańca styczniowego Jana Żalplachty-Zapałowicza – majora wojsk powstańczych z 1863 r. Przypadek Żalplachty-Zapałowicza nie był odosobniony. Regułą było, że uczestnicy styczniowego zrywu aktywnie włączali się w budowę gniazd „Sokoła”, nawet na tak odległych obszarach jak Kanada i USA. Także sokole mundury – czamary, były zainspirowane obrazami Artura Grottgera, przypominając mundury noszone przez powstańców.

Gliwicki Marsz Pamięci Żołnierzy Wyklętych - Zapraszamy!