środa, 8 lipca 2026
Jarzmo, strzały i fasces – Hiszpański faszyzm i narodowy radykalizm, cz. 2 – José Antonio i Ramiro Ledesma Ramos
Kilka miesięcy temu wypadła 90. rocznica powstania Falangi Hiszpańskiej – organizacji, która miała znaczny wpływ na hiszpańską scenę polityczną w XX w. Z tej okazji napisałem serię artykułów przybliżających polskiemu czytelnikowi historię dziejów hiszpańskiego narodowego radykalizmu oraz niesłusznie utożsamianego z nim, choć znajdującego się w ideowym pobliżu, faszyzmu hiszpańskiego. W drugiej części cyklu artykułów opisuję Junty Ofensywy Narodowo-Syndykalistycznej Ramiro Ledesmy Ramosa, Falangę Hiszpańską José Antonio Primo de Rivery oraz ich zjednoczenie.
wtorek, 7 lipca 2026
Tożsamość Partii Boga
Hezbollah od lat pokazuje swoje janusowe oblicze. Dla Zachodu jest terrorystyczną milicją wspieraną przez Iran. Dla wielu libańskich szyitów – gwarantem bezpieczeństwa i politycznej reprezentacji. Organizacja zbudowała w Libanie własną sieć pomocy społecznej, pełniąc często funkcję protezy państwa. Jednocześnie pozostaje wiernym narzędziem irańskiej strategii i przez to angażuje się w konflikty zagraniczne. To właśnie napięcie między lokalnym ruchem oporu a regionalnym projektem Teheranu definiuje jego rolę na Bliskim Wschodzie.
poniedziałek, 6 lipca 2026
Prosimy o pomoc
Jesteśmy po wizycie - nowotwór złośliwy, G2 , potrzebna jest chemioterapia i to jak najszybciej.
Zostajemy do środy bo w środę mają założyć port do chemioterapii, 23.07 konsultacja onkologiczna w Warszawie, prywatnie w celu ustalenia terapii - wiec znów koszt dojazdu + wizyty. Jednak jest szansa na chemię już na NFZ i w Zgorzelcu ale to wszystko w toku. Najpóźniej w listopadzie konsultacja u Profesora, do tego będą potrzebne badania, tk, rezonans i nie wiadomo co tam jeszcze. Jeżeli ktoś może to cały czas prosimy o wsparcie bo przyda się każda złotówka.
Wliczyć trzeba też diabetologa, leki i cała resztę (niezbędna suplementacja pod katem onkologicznym)
Tradycja Katolicka: Konsekracje biskupów 1 lipca w Ecône
Konsekracje biskupów 1 lipca w Ecône oraz niezłomna postawa Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X (FSSPX) mają fundamentalne znaczenie nie tylko dla przyszłości Kościoła Katolickiego, ale również dla przetrwania niepodległego Państwa Polskiego.
Prawdziwa suwerenność nie rodzi się bowiem w gabinetach polityków, lecz wypływa ze zdrowej, niezmiennej nauki katolickiej. Bez tego fundamentu naród traci swoją tożsamość i staje się łatwym łupem dla globalnych sił.
niedziela, 5 lipca 2026
– Hiszpański faszyzm i narodowy radykalizm cz. 1 – Początki i inspiracje
Dokładnie 29 października 2023 r. wypadała 90. rocznica powstania Falangi Hiszpańskiej – organizacji, która miała znaczny wpływ na hiszpańską scenę polityczną w XX w. Z tej okazji napisałem serię artykułów przybliżających polskiemu czytelnikowi historię dziejów hiszpańskiego narodowego radykalizmu oraz niesłusznie utożsamianego z nim, choć znajdującego się w ideowym pobliżu, faszyzmu hiszpańskiego.
Lata 20. i 30. XX wieku to czas szczytowego rozwoju nacjonalizmów drugiej fali. Kryzys wiary w gospodarkę rynkową spowodowany globalnym kryzysem na przełomie tych dziesięcioleci sprowokował wzrost popularności idei etatystycznych w sferze gospodarczej. Doświadczenia I wojny światowej i niejednokrotnie niesprawiedliwe jej rozstrzygnięcia doprowadziły do popularyzacji nacjonalizmów. Natomiast niestabilne demokracje parlamentarne, reprezentujące niekiedy wąskie interesy elit, a nie całych narodów, spowodowały, że autorytarne formy wyrażania interesu narodowego zyskały na popularności kosztem ustrojów demokratycznych. Procesy te nie ominęły także Hiszpanii, w której nacjonalizm drugiej fali wykreował zarówno ruchy narodowo-radykalne, jak i faszystowskie. Dziś oba zjawiska niesłusznie wydają się tożsame, a w kontekście hiszpańskim przypisywane jedynie erze rządów Francisco Franco. Początek rozwoju ruchów narodowo-radykalnych i faszystowskich w Hiszpanii przypadł jednak na lata poprzedzające okres frankistowskiej dyktatury.
sobota, 4 lipca 2026
Rafał Buca: Falanga bez José Antonio Primo de Rivery – kontynuacja czy karykatura?
Era frankistowska to czas bardzo niejednoznaczny dla falangistów. Z jednej strony zwycięstwo Franco to moment triumfu nad siłami anarchistyczno-komunistycznymi oraz szansa na wdrożenie swoich koncepcji w życie. Narodowi radykałowie mogli zawitać na salonach oraz w rządowych gabinetach, by mieć realny wpływ na kształt państwa. Z drugiej strony siły nacjonalistyczne nie były jedynymi zwycięzcami wojny domowej. Władzą trzeba było podzielić się z monarchistami, katolikami, armią oraz samym Francisco Franco. Ten ostatni dbał dość skrupulatnie o to, by żadne stronnictwo biorące udział w wojnie domowej po stronie narodowej nie było poszkodowane oraz by żadne nie stało się na tyle silne, aby móc sięgnąć po pełnię władzy. Falanga w trakcie hiszpańskiej wojny domowej została też pozbawiona swojego niekwestionowanego wodza, José Antonio Primo de Rivery, a jego następca został szybko spacyfikowany przez gen. Franco, co oznaczało pełne podporządkowanie ruchu osobom, które nie były narodowymi syndykalistami.
Subskrybuj:
Posty (Atom)