WIARA - NARÓD - RODZINA!

 

Julius Evola: Rasa i Duch

         Jak już zostało powiedziane, zgodnie z holistyczną koncepcją faszystowskiej doktryny rasowej, rasa nie sprowadza się wyłącznie do podmiotu biologicznego. Człowiek składa się nie tylko z ciała, ale z również z duszy i ducha. Natomiast antropologia naukowa za swój punkt wyjściowy obrała materialistyczną koncepcję istoty ludzkiej, lub uznając rzeczywistość  zasad i sił niematerialnych w człowieku, zadowalała się sprowadzeniem kwestii rasowej do samej fizjologii.

Nawet w licznych współczesnych dziełach poświęconych doktrynie rasy, stanowiska autorów dot. relacji rasy, ciała i ducha cierpią na brak spójności. Mało tego, da się w nich zauważyć niebezpieczne aberracje, które naturalnie są używane przez przeciwników doktryny rasy jako takiej. Z naszego punktu widzenia, należy z całą stanowczością zwalczać ten rasizm, które uważa wszystkie zdolności duchowe i całą wartość człowieka zwykłym skutkiem rasy w biologicznym znaczeniu tego słowa i który ciągle umniejsza wagę pierwiastków wyższych i niższych (w różnym stopniu zależnie od swojego staczania się ku darwinizmowi i psychoanalizie). Zarazem należy zwalczać te prądy w doktrynie rasowej, które zajmują się antropologią, genetyką i biologią w celu udowodnienia, że oczywiście rasa istnieje, ale nie ma nic wspólnego z problemami i wartościami duchowej i kulturowej aktywności człowieka.

Julius Evola: Rasa jako idea rewolucyjna (cz. 3)

Część III Rasa duszy i rasa ducha

Doktryna rasowa drugiego stopnia – rasy duszy

           Drugim poziomem doktryny rasowej jest teoria ras duszy i typologia dusz rasowych. Te kategorie ujawniają pierwotne, nieredukowalne elementy, które działają od wewnątrz, tak że kudzkie zbiorowości żyją w określony sposób i wyróżniają się określonym stylem działania, myślenia i odczuwania.

Dochodzimy tu do nowej koncepcji czystości rasowej: nie chodzi już, jak w doktrynie rasowej pierwszego stopnia (opartej wyłącznie na przesłankach czysto biologicznych), o upewnienie się, że dana osoba posiada określone cechy fizyczne, ale o ustanowienie zgodność między rasą ciała a rasą duszy. Jeśli taka zgodność zachodzi, to mamy do czynienia z typem czystym z punktu widzenia badań II stopnia.

NARODOWY RADYKALIZM

 

159 lat temu powstało Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”!

             Ze swoja spuścizną w postaci powołania i organizacji Błękitnej Armii, zorganizowania Harcerstwa Polskiego, powszechnego udziału członków „Sokoła” w Powstaniu Wielkopolskim oraz powstaniach śląskich, a także zapoczątkowaniem polskiego sportu (któż jeszcze nie słyszał o strzelcu pierwszej bramki w historii polskiej piłki nożnej?) oraz przede wszystkim wychowaniem całych zastępów działaczy polskich, Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” pozostaje organizacją, z którą nie może się równać żadna inna. To właśnie do tej dumnej historii starają się nawiązywać współcześni działacze „Sokoła”.

Narodziny

Walka Polaków o odzyskanie niepodległości nie skończyła się wraz z upadkiem powstania styczniowego, ponieważ nie wszyscy pogodzili się z porażką. Jednak dla wielu było jasne, że od teraz należy szukać innej drogi do odzyskania wolności. Powoli pojawiały się nowe pomysły i inicjatywy, z których najwcześniej wyłoniło się Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, które powstało we Lwowie już 7 lutego 1867 r. Nowe stowarzyszenie utworzyli studenci lwowscy, którzy do współpracy zaangażowali wielu znanych, wpływowych i szanowanych obywateli Lwowa. Wśród nich nie zabrakło byłego powstańca styczniowego Jana Żalplachty-Zapałowicza – majora wojsk powstańczych z 1863 r. Przypadek Żalplachty-Zapałowicza nie był odosobniony. Regułą było, że uczestnicy styczniowego zrywu aktywnie włączali się w budowę gniazd „Sokoła”, nawet na tak odległych obszarach jak Kanada i USA. Także sokole mundury – czamary, były zainspirowane obrazami Artura Grottgera, przypominając mundury noszone przez powstańców.

Gliwicki Marsz Pamięci Żołnierzy Wyklętych - Zapraszamy!

 

NOP: WIERZYMY - MYŚLIMY - DZIAŁAMY!

 

Julius Evola: Rasa jako idea rewolucyjna (II)

Różne znaczenia słowa rasa

         W definiowaniu człowieka poprzez rasę nie wolno zatrzymywać się na poziomie zwykłej biologii, inaczej musielibyśmy przyznać rację definicji Trockiego, że „rasizm jest materializmem zoologicznym”.

Nie wystarczy też za Walterem Grossem stwierdzić, że „koncepcja rasy jest pełnią życia ludzkiego, w którym ciało i dusza, materia i duch łączą się w wyższej jedności”, determinując się nawzajem. Czy forma cielesna jest determinowana przez duszę, czy odwrotnie, jest to kwestia metafizyki, leżąca poza obszarem badawczym rasologii?

Jeszcze mniej zadowalające jest twierdzenie Alfreda Rosenberga: „Nie zgadzamy się z przesądem o tworzeniu ciała przez duch, jak i tworzeniu ducha przez ciało. Nie istnieje definitywna granica pomiędzy światem duchowym a materialnym, stanowią one jedną całość”.

Nacjonalizm przeciwko unii europejskiej

 

Agnieszka Piwar: Czego media NIE analizują w kontekście afery Epsteina

         Kilka dni temu na kanale YouTube Double Down News udostępniono dwugodzinny fragment wcześniej niepublikowanego wywiadu Stevena Bannona z Jeffreyem Epsteinem. Rozmowa z kontrowersyjnym finansistą została zarejestrowana w 2019 roku, kilka miesięcy przed jego ponownym aresztowaniem i śmiercią, oficjalnie uznaną za samobójstwo. Prześledziłam ten wywiad z uwagą i uważam, że nie był to czas stracony.

Treść nagrania prowokuje szereg pytań, których próżno szukać w przestrzeni publicznej, nawet tej oficjalnie niezależnej. Dlaczego dopiero teraz wywiad został opublikowany? Dlaczego żadne media nie skupiają się na sprawie kluczowej? Dlaczego opublikowano zaledwie dwie godziny rozmowy z piętnastu zarejestrowanych? Co zawiera pozostałe trzynaście godzin? Dlaczego z tych dwóch dostępnych dziennikarze – także niezależni – nie wyciągają najważniejszego wniosku?