Pod znakiem Falangi

 

Artur Szablak – Requiescat in pace!

               23 lipca 2022 roku zmarł Artur Szablak, wieloletni działacz Narodowego Odrodzenia Polski, były wiceprezes partii, w ostatnich latach prezes Stowarzyszenia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Kierownictwo NOP prosi o modlitwę w intencji zmarłego i jego rodziny.

Requiem aeternam dona ei, Domine, et lux perpetua luceat ei in saecula saeculorum. Requiescat in pace, Amen.

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci na wieki wieków. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen.

Wybór między dżumą a cholerą

          Spór między Jarosławem Kaczyńskim a Mateuszem Morawieckim, zakończony odejściem części posłów związanych z Morawieckim, jest jednym z największych kryzysów w historii ugrupowania.

Dla mnie nie jest to jednak wybór między „lepszym” a „gorszym” skrzydłem.

Zarówno Jarosław Kaczyński, jak i Mateusz Morawiecki współtworzyli rządy PiS i ponoszą polityczną odpowiedzialność za decyzje podejmowane w tamtym okresie.

Jeśli ktoś uważa, że dzisiejszy rozłam oznacza wybór „mniejszego zła”, to moim zdaniem, jest w błędzie.

Personalne konflikty nie zmieniają historii wspólnych rządów ani odpowiedzialności za podejmowane decyzje.

DZIAŁALNOŚĆ NARODOWA ŚP. ROBERTA LARKOWSKIEGO - 13 rocznica śmierci

    ROBERT LARKOWSKI urodził się 9 lipca 1966 r. w Kietrzu, w województwie opolskim. Zmarł 20 lipca 2013 roku w Kietrzu. Posiadał obywatelstwo polskie, narodowość od pokoleń polską, tak samo, jak i wyznanie rzymskokatolickie. On, rodzice i wcześniejsi członkowie rodziny nigdy nie zmieniali nazwiska. Od dziecka interesował się historią Polski i świata. Już jako 12-latek zaczął poznawać ideę narodową zarówno z zakazanych, jak i dozwolonych wówczas lektur. Tego typu poglądy propagował jako nastolatek wśród swoich rówieśników, szczególnie w latach 1980-1981 podczas tak zwanej wiosny Solidarności. Wtedy też zrodziła się w nim chęć opisywania i patrzenia na rzeczywistość z narodowego punktu widzenia. W stanie wojennym, jak i po jego zawieszeniu działał najpierw w sposób niesformalizowany indywidualnie, a później gromadząc wokół siebie krąg narodowej młodzieży. Na przełomie lat 1986/1987 Robert założył nielegalną, niewielką grupę narodową o nazwie Akcja Narodowej Rewolucji (ANR), zajmującą się tzw. małym sabotażem i pogłębianiem wiedzy o nacjonalizmie wśród swoich członków.

NOP - Nacjonalistyczny kierunek ku wolności

 

Prof. Jacek Bartyzel: W tym radosnym dniu...

W tym radosnym dniu odnalezienia szczątków "Roja" (ppor. Mieczysława Dziemieszkiewicza), warto przypomnieć inną, a zupełnie u nas nieznaną, bohaterską postać, którą była Michela (Michelina) Di Cesare (1841-1868), "La Brigantessa". Prosta wiejska dziewczyna z okolic Caserty, która z bronią w ręku walczyła w ludowej partyzantce przeciwko najeźdźcom z Piemontu, w obronie swojej ojczyzny - Królestwa Obojga Sycylii i jej prawowitego króla Franciszka II. Wytropiona przez szpiega i zakoczona we śnie, została ranna podczas próby ucieczki, a następnie zabita.

Tych burbońskich legitymistów, którzy opierali się najazdowi przez wiele lat po podboju neapolitańsko-sycylijskiego królestwa, ówczesna propaganda znieważała tak samo, jak naszych Żołnierzy Niezłomnych, nazywając ich "bandytami" i przypisując im czyny kryminalne. I tak samo poniżano ich szczątki: zwłoki Micheli i jej towarzyszy zostały obdarte do naga i wystawione na widok publiczny na centralnym placu Mignano.

Prof. Jacek Bartyzel: 75. rocznica śmierci Adama Stefana kard. Sapiehy, „Księcia Niezłomnego”

                23 lipca 1951 zmarł w Krakowie, w wieku 84 lat (ur. 14 V 1867), Adam Stefan (Stanisław Bonifacy Józef) ks. Sapieha h. Lis, książę-biskup krakowski (od 1926 – abp metropolita), (od 1946) kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego. Był najmłodszym dzieckiem radykalnego niepodległościowca Adama Stanisława ks. Sapiehy (1828-1903) i Jadwigi z Sanguszków. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim (1891) oraz teologiczne na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Jana Puzyny 1 X 1893. Na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie uzyskał 10 VII 1896 stopień doktora obojga praw; równolegle studiował dyplomację w Kościelnej Akademii Szlacheckiej. W 1906 roku został mianowany szambelanem papieskim papieża św. Piusa X, z zadaniem pełnienia funkcji nieformalnego ambasadora spraw polskich przy Stolicy Apostolskiej. 8 XI 1911 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa I nominację na urząd bpa diecezji krakowskiej, zatwierdzoną przez papieża 27 listopada tegoż roku – uroczysty ingres do katedry wawelskiej odbył 3 III 1912. Jeszcze w tym samym roku utworzył pierwsze duszpasterstwo akademickie w Krakowie przy kolegiacie św. Anny. W czasie I wojny światowej utworzył Książęco-Biskupi Komitet Pomocy dla Dotkniętych Klęską Wojny. 23 IX 1920 papież Benedykt XV mianował go asystentem tronu papieskiego i hrabią rzymskim; nie otrzymał jednak – zwyczajowego w wypadku biskupów krakowskich – kapelusza kardynalskiego ani wówczas, ani za pontyfikatu Piusa XI, z którym wszedł w konflikt jeszcze gdy ten, jako Achilles Ratti, pełnił funkcję nuncjusza apostolskiego w Polsce (na tle zarówno domniemanie proniemieckiego stanowiska Rattiego w kwestii przynależności państwowej Górnego Śląska, jak domagania się przywrócenia tradycyjnego prymatu abpa gnieźnieńskiego, podczas gdy nuncjusz zrównywał wagę obu tytułów prymasowskich – Prymasa Polski i Prymasa Królestwa Polskiego, czyli abpa warszawskiego). 

Bolszewicy nie byli Rosjanami

 

Bulbowcy kontra banderowcy. Ataman Taras Bulba-Borowec i powstanie UPA

           Ukraińska Armia Powstańcza jest kojarzona jednoznacznie z nazwiskiem Stepana Bandery i ludobójstwem dokonanym na wołyńskich Polakach w 1943 r. W rzeczywistości UPA powstała już w końcu 1941 r. na Polesiu, a jej twórcą był rywal Bandery – Taras Bulba-Borowec.

Wiosną 1943 r. banderowcy, działacze Organizacji Nacjonalistów Ukraińskich, dokonali wrogiego przejęcia tej nazwy oraz części oddziałów. W wielu polskich wspomnieniach i książkach historycznych obie te formacje ukraińskiego podziemia są traktowane jednakowo, a tzw. bulbowców oskarża się o popełnienie licznych zbrodni. Jednak źródła z epoki świadczą o tym, że „Taras Bulba” sprzeciwiał się mordowaniu Polaków, a przypisywane jego podwładnym zbrodnie były dziełem banderowców.

Taras Borowec urodził się 9 marca 1908 r. we wsi Bystrzyce koło Kostopola na Polesiu Wołyńskim. Miejscowość ta znalazła się potem w granicach II Rzeczypospolitej, ale zaledwie pięć kilometrów od granicy sowieckiej. Ojciec Tarasa był biednym ukraińskim chłopem, miał tylko trzy hektary ziemi i dziewięcioro dzieci na utrzymaniu. Według opowieści rodzinnych jeden z przodków był kozakiem i pod wodzą hetmana Mazepy wojował przeciwko Moskalom. Młody Taras wychowywał się pod wpływem kozackich tradycji, czytał powieści historyczne na ten temat. Jego idolem został Taras Bulba – legendarny ataman kozacki z powieści Mikołaja Gogola.

Na wschodzie Ukrainy toczy się dziwna wojna