SSSW (SPORTY - SZTUKI - SYSTEMY WALKI): Boks nigdy nie był formą spędzania wolnego czasu

To nie jest miejsce, do którego wpada się „na chwilę”, żeby się poruszać, wyładować czy poprawić sobie nastrój. Boks jest dla tych, którzy są gotowi zapłacić cenę — czasem zdrowiem, wygodą, a bardzo często własnym ego.

Jedni przychodzą się "pobawić"...

Założyć rękawice, popukać w worek, poczuć klimat, wejść na tarcze. Nie mam nic przeciwko rekreacyjnej formie boksu, wręcz przeciwnie, uważam, że każda forma treningu bokserskiego jest dobra. Ludzie przychodzą z różnymi motywacjami i różnym nastawieniem. Każdy ma inną budowę psychofizyczną i trzeba wziąć to pod uwagę. Co jednak "przeszkadza" mi w rekreacyjnej formie treningu, to eliminowanie elementu realnego zagrożenia. Przez co niektórym ludziom brakuje powagi i skupienia. Gadają podczas omawiania ćwiczenia, opowiadają sobie jakieś żarty, śmieszkują, mentalnie są w pubie, a nie na treningu. Ci przychodzą "dla zabawy" i ok.

You got my respect, but...

Dzień Zwycięstwa - czy na pewno?

 

Ratelowy Dzień Dziecka

 

"Człowiek, który nie wierzy w Boga uwierzy we wszystko"

"Człowiek, który nie wierzy w Boga uwierzy we wszystko" G. K. Chestertonll

7 maja 1794 r. został wprowadzony, opracowany niemal wyłącznie przez Robespierre, kult "Istoty najwyzszej". Został on zatwierdzony przez Konwent Narodowy jako jedyna oficjalna religia Francji. Zastąpił „Kult Rozumu”, który to wcześniej zastąpił Kościół rzymskokatolicki. W dniu 8-go czerwca 1794 r. każde miasto, miasteczko i wieś we Francji zostało zobowiązane, przez Konwent do wprowadzenia „Święta Istoty Najwyższej”.

Motywem przewodnim tej epoki była wiara w ludzki rozum, jako główne źródło autorytetu i legitymizacji ludzkiego rozumienia samego wszechświata. Teoretyczne ideały wolności, postępu, tolerancji, braterstwa, rządu konstytucyjnego i rozdziału kościoła od państwa były jednymi z produktów tego kultu rozumu jako najwyższej władzy moralnej w stworzeniu. We Francji doktryny filozofów oświecenia doprowadziły do sprzeciwu wobec monarchii absolutnej, oraz doktryny Kościoła.

Sacco di Roma

            499 lat temu mialy miejsce tragiczne wydarzenia zapamiętane jako Sacco di Roma. Było to jedno z wydarzeń wojen włoskich (1494-1559). której głównej przyczyny należy upatrywać w ambicjach wielkich władców Europy. W nierozstrzygniętej do tej pory wojnie, oprócz cesarza i króla Francji, brali udział władcy Mediolanu, Wenecji, Florencji, jak i Państwa Kościelnego.

Precz z "zielonym ładem" - Protest w Warszawie 20.05.2026

 

Gabriele Adinolfi: Mit Europy i Francuzi z Dywizji „Charlemagne”

             Gabriele Adinolfi, jeden z głównych ideologów włoskiego rewolucyjnego nacjonalizmu i europejskiej Trzeciej Pozycji, współtwórca legendarnej Terza Posizione, od dawna krytykuje szowinizm i tzw. małe nacjonalizmy pozbawione uniwersalistycznego charakteru. W jego opinii, to właśnie w ruinach Berlina w maju 1945 roku narodził się swoisty mit zjednoczonej Europy.

Kwiecień 1945. Berlin jest otoczony przez miliony sowieckich żołnierzy. Czołgi miażdżą wszelki opór, w totalnym piekle azjatyckie hordy wysłane przez Stalina urządzają orgie. Pierwszy Maja! Władca Kremla chciał zdobyć Kancelarię Rzeszy w dniu 1 Maja, aby wymazać w ten sposób afront ze strony Hitlera, który celebrował Święto Pracy i zapewnił robotnikom dobrobyt.

Wspólne stanowisko Związków Zawodowych (Manifestacja Warszawa 20 Maja 2026)

 

Saluto!

 

ZAKŁAMANA BELLA CIAO

Celuj w pierś. Włoski faszysta przesuwa palcem lufę karabinu ''partyzanta'' w stronę swojego serca, Rzym, 1946 rok. [A]

81 lat temu...

Dzień 25 kwietnia we Włoszech jest do dzisiaj fetowany jako święto wyzwolenia od faszyzmu. Święto to ustanowiono w rocznicę zajęcia przez partyzantów Mediolanu i Turynu, oraz masowych strajków w zakładach zbrojeniowych. W szeregach partyzantów miało walczyć w sumie od 109 do 233 tysięcy ludzi. Wojna się kończyła, wybory były łatwe. Zgodnie z do niedawna obowiązującą retoryką, cały naród włoski stanął przeciwko faszystowskim okupantom i pozbył się ich, oraz ich niemieckich panów z Italii. Szczególnie zaś miały zasłużyć się w walce komunistyczne ''brygady Garibaldiego'', rozśpiewane popularną piosenką partyzancką ''Bella Ciao''.