„Wróćmy do korzeni” – wywiad prezesa NOP dla belgijskich nacjonalistów

Kontakty polskich nacjonalistów z narodowymi rewolucjonistami z Belgii zostały po raz pierwszy nawiązane w latach 90. XX wieku. Po przerwie zostały wznowione w 2009 roku, a ich efektem był udział delegacji ruchu Nation na Marszu Patriotów, a także udział wiceprezesa NOP Michała Lewandowskiego w międzynarodowej konferencji „Europa przeciwko Wall Street”.

Poniżej prezentujemy wywiad, jakiego belgijskim NR z ruchu Nation udzielił prezes Narodowego Odrodzenia Polski, Adam Gmurczyk.

*

Czy mógłbyś przedstawić naszym Czytelnikom Narodowe Odrodzenie Polski.

AG: Narodowe Odrodzenie Polski powstało w listopadzie 1981 r., jeszcze w Polsce pod rządami komunistycznej okupacji. Formację stworzyli ludzie młodzi, 17-21 lat, uczniowie i studenci. Kiedy w grudniu 1981 komuniści wyprowadzili czołgi na ulice, przeszliśmy do działalności podziemnej. Stworzyliśmy jedno z największych podziemnych wydawnictw książkowych (w rankingu wydawnictw od lewicy po prawicę), publikując ponad setkę książek i broszur w wielotysięcznych nakładach, wydawaliśmy kilka wysokonakładowych czasopism – na bazie kolportażu stworzyliśmy sprawny ruch.

Zło dobrem zwyciężaj

 

Tomasz Jazłowski: Obóz Narodowo-Radykalny wczoraj, My dzisiaj

               Czym był ONR? Czy tylko partią polityczną, jakich było wiele przed wojną w Polsce? Nie, był Ruchem niosącym odrodzenie moralne i polityczne Polsce i Polakom. ONR powstały 14.04.1934 roku był bastionem polskości i katolickiego nacjonalizmu. Organizacja ta była awangardą w działaniu na rzecz zbudowania Wielkiego Katolickiego Państwa Narodu Polskiego, gdyż nie tylko myślą i słowem, ale i czynem walczyła „O Tę, co nigdy nie zginęła”. Działaczom Obozu Narodowo-Radykalnego za ich trud i poświęcenie, postawienie na szali swojego zdrowia a często i życia należy się wieczny szacunek i uznanie. ONR nie wahał się walczyć wszelkimi środkami o narodowy charakter państwa polskiego. My, jako polscy nacjonaliści musimy kontynuować ich walkę o jakże szczytne idee. Od walki nie ma odwrotu! W chwili, gdy Państwo Polskie chyli się ku upadkowi musimy zrobić wszystko, aby uratować nasz Kraj.

Bóg, Ojczyzna i Król!

 

Separatyzm i autonomia - NIE! Regionalizm - TAK!

 

Brat Rajmund TOF: Sedewakantyzm – powód do chwały i trwania w nim?

Stan sede vacante (okres po śmierci papieża do czasu wyboru nowego) stał się swego rodzaju hasłem na sztandarach przeciwników rewolucji tzw. II Soboru Watykańskiego i uznawania za papieży Kościoła Katolickiego osób zasiadających na Tronie Piotrowym, wprowadzających swoim „autorytetem” soborowe „reformy”.

Zapominamy, iż termin sede vacante oznacza dla katolika okres żałoby i czas oczekiwania na wybór nowego Papieża, aby ten nienormalny stan Kościoła jak najszybciej uległ zakończeniu. Nie jest to termin, w którym powinniśmy żyć i funkcjonować jako katolicy. Jest to stan przykry i bolesny dla każdego człowieka miłującego Boga i Jego Święty Kościół. Nie może on trwać zbyt długo, ponieważ ciało bez głowy nijak żyć ani rozwijać się nie może.

Nasze państwo zostało najechane przez...

 

Filip Adamus: Katolicka konspiracja w czasach rewolucji

            Katakumbowe życie chrześcijan – praktykujących religię w ukryciu przed wrogim światem – kojarzy nam się z zamierzchłą starożytnością. A jednak katolicka wiara musiała przetrwać w konspiracji w znacznie bliższych nam czasach. Rewolucja francuska zmusiła duchownych do potajemnej katechizacji i sprawowania sakramentów w sekrecie przed bezbożną władzą. Kluczem do ich powodzenia była pomoc wiernych świeckich, którzy nie szczędzili ofiar, by religia objawiona przetrwała. Historia odwagi niepokornych kapłanów i laikatu w czasach dechrystianizacji to świadectwo miłości do Chrystusa; miłości, która przerasta strach przed państwem. Ludzie ci dowiedli, że siła wiary nie bierze się ani z okoliczności kulturowych, ani z jej społecznego znaczenia. Być może to za sprawą tego poruszającego testamentu Napoleon Bonaparte w skrusze wyznał swoje grzechy i wrócił do Kościoła.

Narodowa Rewolucja

 

Ks. prof. Michał Poradowski: Zatrute dziedzictwo Rewolucji Francuskiej

              Tym co najbardziej wszystkich interesuje, gdy chodzi o rewolucję francuską, jest jej wkład do kultury nie tylko swego kraju, ale i europejskiej, a nawet do kultury powszechnej; to wiec co można by nazwać ,,dziedzictwem” czy też ,,spadkiem” pozostawionym przyszłości. Rewolucja, która była wielkim wydarzeniem historycznym jednego kraju, zapoczątkowała, według swych głównych protagonistów, radykalny proces zmian, rozprzestrzeniający się na cały świat. Przyczyną tego był fakt, że idee rewolucji były mesjanistyczne i uniwersalne. Czym jest to „dziedzictwo” i co w sobie zawiera? Większość historyków rewolucji francuskiej mówi głównie o:

1. Całkowitym zniszczeniu resztek ustroju korporacyjnego i feudalnego.

2. Świadomej dechrystianizacji całej kultury i wszystkich obyczajów.

3. Umieszczeniu człowieka na miejscu Boga, a wiec o radykalnej zmianie w światopoglądzie (przejście od biblijnego teocentryzmu do pogańskiego antropocentryzmu, a następnie do antropocentryzmu bezbożnego, absolutnego i samowystarczającego).

4. Na skutek takiej zasadniczej zmiany, pojawia się „kult człowieka” i Deklaracja Praw Człowieka.

5. Wprowadzeniu pojęcia umowy społecznej jako podstawy życia społeczeństwa, łącznic z przyjęciem ówczesnych ideologii, zwłaszcza liberalizmu i indywidualizmu, zastosowanych do wszystkich aspektów żyda społecznego, gospodarczego, politycznego i kulturalnego, a zwłaszcza, ładu prawnego.