Paweł Chmielewski: Marta Nawrocka poparła in vitro. Kto zawinił?

          Pierwsza Dama popiera in vitro. Każdy ma prawo do szczęścia, twierdzi a Polska ma problemy demograficzne, więc… Marta Nawrocka nie jest jednak pierwsza. Wcześniej in vitro popierało również wielu innych prominentnych ludzi prawicy. Dlaczego? 

Pierwsza Dama, Marta Nawrocka, wyraziła poparcie dla procedury in vitro w programie Bogdana Rymanowskiego. Oto cała jej wypowiedź:

„Ja uważam, że nie można odebrać drugiej osobie tego szczęścia posiadania dziecka, jeżeli nie może kobieta zajść w sposób naturalny. Ja jestem tą szczęściarą i mam trójkę dzieci, które urodziłam naturalnie, zaszłam w ciążę naturalnie i nie chciałabym ograniczać drugiemu człowiekowi posiadania dzieci i uważam, że jak ktoś chce skorzystać z tego programu, to jak najbardziej niech korzysta. Mamy problem demograficzny w Polsce i chciałabym, żeby każda mama, każda kobieta, która chce zostać mamą, była szczęśliwa i została nią. Jeżeli to jest sposób in vitro, to tak”.

Zanik cywilizacji

 

Prof. Bartyzel: Usque ad finem

     Przełom tysiącleci upłynął w akompaniamencie jazgotu sił ustanowionego nieładu, które zaiste mają z czego się cieszyć: dwa tysiące lat po Wcieleniu Słowa Przedwiecznego udało się im uczynić świat mniej chrześcijańskim niż kiedykolwiek. Tysiąc lat temu z mroków barbarzyństwa wyłaniało się europejskie Sacrum Imperium od Italii po Sclavinię; teraz neobarbarzyńcy z laptopami urządzają parodię tamtego Gnieźnieńskiego Zjazdu. My, ludzie Tradycji, nie znosimy wrzasku, winniśmy jednak spokojnie zbilansować rezultaty naszej walki, którą pro fide rege et lege toczyliśmy, od kiedy tylko naszych poprzedników obudził z odrętwienia zgrzyt gilotyny.

Dwie alternatywy

 

Kaprysy powszechnego głosowania

 

Jacek Bartyzel: Ameryka jako problem. Demoliberalne imperium w perspektywie tradycji europejskiej

 Czytelnicy moich książek wiedzą, że głównym przedmiotem mych zainteresowań badawczych jest konserwatywna, tradycjonalistyczna i monarchistyczna myśl polityczna, w szczególności narodów romańskich. Mogą oni zatem czuć się nieco zaskoczeni tematyką niniejszej książki, skoncentrowaną na amerykańskiej polityce i ideologii. Czuję się przeto zobowiązany do złożenia kilku wyjaśnień.

Istotnie, świat ideowy „amerykanosfery” – czy wręcz cywilizacji amerykańskiej, bo uważam, że takowa i odrębna od europejskiej, choć się od niej wywodzi, istnieje – jest mi duchowo i intelektualnie obcy. To poczucie dystansu i obcości wzmogło się u mnie zwłaszcza po 1989 roku, kiedy obserwowałem, jak zauroczenie milionów Polaków zaczęło się przeradzać nie tylko w serwilizm polityczny kolejnych ekip rządzących wobec nowego „Wielkiego Brata Hegemona”, ale również przekładać na sposób uprawiania nauk politycznych, przybierając postać „kserokopiowania” metod badawczych, problematyki, tematów i sposobu postrzegania rzeczywistości przez politologię amerykańską, z nieuchronnymi tego konsekwencjami, takimi jak głoszenie chwały oraz bezalternatywności demokracji liberalnej i bezwiedne wręcz oszacowywanie każdej myśli politycznej i każdego ustroju z punktu widzenia demoliberalizmu jako kryterium oceny.

Odważni nie żyją wiecznie

 

Agnieszka Piwar: Milczenie świata to współudział w zbrodni – cisza głośniejsza niż bomby

         Jestem ocalałą z ludobójstwa i na własne oczy widziałam koszmar, który spadł na Gazę. Widziałam domy zamienione w pył, rodziny pogrzebane pod gruzami i całe społeczeństwo rozrywane na strzępy (…)

– powiedziała Wejdan Abu Shammala, dziennikarka z Gazy, która w wyniku agresji Izraela straciła ponad dwustu członków rodziny.

Publikacja pochodzi z książki „Holokaust Palestyńczyków”, zawierającej wywiady z przedstawicieli narodu palestyńskiego, w tym świadkami ludobójstwa.

Agnieszka Piwar: Co robiłaś przed wybuchem wojny w Gazie?

Wejdan Abu Shammala: – Przed wybuchem wojny byłam studentką ostatniego roku studiów licencjackich na kierunku literatura angielska z dodatkową specjalizacją w tłumaczeniu na Uniwersytecie Al-Azhar w Gazie. Ale poza studiami byłam również freelancerką w kilku dziedzinach – zajmowałam się pisaniem treści, tłumaczeniem i pracą lektorską. Mam ponad trzyletnie doświadczenie zawodowe, współpracowałam z lokalnymi i międzynarodowymi organizacjami, w tym z agencją Sparkle Media i inicjatywą We Are Not Numbers.

Fałszywa wiadomość

 

Agnieszka Piwar: Zmarł ks. Stanisław Małkowski

Zmarł ks. Stanisław Małkowski. Kilkanaście lat temu byłam częstym gościem w jego domu na Saskiej Kępie. Siadaliśmy przy stole w kuchni, a ja włączałam mikrofon i ks. Stanisław godzinami opowiadał. Powstała z tego seria wywiadów, za które mój rozmówca wylądował nawet na dywaniku u arcybiskupa Nycza. Jak nietrudno się domyślić, nasze wywiady były bardzo niepoprawne politycznie.

Ks. Małkowski to także główna postać mojego filmu „Niepodlegli”, relacjonującego wydarzenia wokół Marszu Niepodległości 2011 roku, który był najgorętszy ze wszystkich. To wtedy m. in. podpalono wóz transmisyjny TVN-u oraz ściągnięto z Niemiec Antifę, żeby doszło do eskalacji agresji na ulicach polskiej stolicy.