I. Życie i dzieła.
E. pochodził ze starej arystokracji rzymskiej, posiadającej tytuł dziedziczny, ale zubożałej. Jako 19-letni porucznik artylerii wziął udział w I wojnie światowej, walcząc przeciwko Austriakom w okopach Carso. Po wyjściu z wojska zapisał się na Wydział Inżynierii Uniwersytetu Rzymskiego i doszedł w studiach aż do progu dyplomu, ale z niego zrezygnował "przez wzgardę dla tytułów akademickich" (Biografia, [w:] Testimonianze su Evola, Roma 1985); wszedł natomiast w krąg awangardy artystycznej, rychło stając się jednym z jej liderów. Początkowo związany był z futuryzmem, zbliżając się naprzód do jego nurtu umiarkowanego, reprezentowanego przez G. Papiniego i pisma "Leonardo" oraz "Lacerba", a następnie do nurtu radykalnego, któremu przewodził F.T. Marinetti; przyjaźnił się ze słynnym malarzem-futurystą G. Ballą i sam uprawiał malarstwo, w dwu estetycznych fazach: "sensoryjnego idealizmu" (1915-18) i "abstrakcjonizmu mistycznego" (1918-21).
Tysiące kilometrów kwadratowych, teren, na którym dotychczas nic nie mogło egzystować, pozyskano obecnie dla życia i pracy ludzkiej. Spędzali tu po kilka miesięcy jedynie myśliwi, mieszkający na skraju gór, koczując i polując na ptaki. Tam, gdzie dziś wszędzie króluje malaria, za dziesięć lat będą mieszkać setki tysięcy ludzi. Bagna rozpościerały się pode mną niczym wielka mapa; widziałem z góry równoległe linie nowych bruzd, rozpoznawałem kierunek kanałów głównych i bocznych, ciągnących się aż po samo morze i odprowadzających tam wody z błot.
Italia, wydawszy Św. Franciszka, dała Chrześcijaństwu i ludzkości najświętszego ze świętych. Zapał Apostołów odżywa nagle i porywająco w jego duszy. Okręt, który unosi na Wschód głosiciela nieśmiertelnej nauki, zabiera z sobą nieomylne przeznaczenie plemienia włoskiego, które powraca na drogę ojców. Uczniowie Świętego, którzy ruszyli po nim byli misjonarzami Chrystusa i misjonarzami włoskich ideałów i kultury. I gdziekolwiek dziś na ziemi tworzy się coś w imię blasku i pokory Świętego, tam jest puklerz naszej Ojczyzny.
