Si Benito

 

Adrian Nikiel: Szkockie skrwawione ziemie

Kiedyś te doliny były wypełnione przez ludzi i ich osady. Teraz można tam wędrować godzinami i nie spotkać nikogo. (str. 22)

             Pani Patrycja Bukalska z pewnością nie jest legitymistką, a Wydawnictwo Czarne nie kojarzy się z prawicą. A mimo to w serii Sulina, poświęconej reportażom i literaturze faktu, ukazała się xiążka, którą polscy legitymiści powinni przeczytać. Na szczęście ‒ przynajmniej dla ostatnich przedstawicieli cywilizacji Gutenberga ‒ wśród publikacyj na temat najrozmaitszych aspektów życia społecznego bywają jeszcze tytuły niejednoznaczne, przekraczające podziały albo wręcz skrywające między wierszami to, czego autorzy prawdopodobnie wcale nie planowali napisać. Tzw. suche fakty brzmią głośniej niż wykrzykniki.

Czarna legenda salutu rzymskiego

Salut rzymski – czym jest, kto go używał, z czym lub kim jest obecnie utożsamiany? Dlaczego podniesienie prawej ręki i umieszczenie dłoni na wysokości czoła często powoduje złe skojarzenia i naraża jego autora na nieprzyjemne konsekwencje? I w końcu, czy gest ten w ogóle posiada rodowód „rzymski”, tak jak wskazywałaby jego potoczna nazwa? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w poniższym tekście. Proszę mi uwierzyć, to naprawdę nie będzie łatwe zadanie.

Fałszywe miłosierdzie

 

Umierać dla Ojczyzny

 

Agnieszka Piwar - Książka "Moje zakazane podróże"

Kiedy Wydawca zaproponował mi zebranie w całość moich dotychczasowych reportaży z licznych podróży, początkowo podeszłam do tego bez większego entuzjazmu. Pomyślałam: po co powielać coś, co zostało już opublikowane?

Wiele reportaży i wywiadów z Rosji ukazało się w książce "Widziane z Moskwy i nie tylko" (2019), a relacje z pozostałych regionów - Bliski Wschód, Bałkany, Kaukaz - na bieżąco publikowałam na mojej stronie internetowej oraz w różnych przedrukach na kilku niszowych portalach i w zaprzyjaźnionej prasie polonijnej.

Byłam sceptycznie nastawiona do odgrzewania przed Czytelnikami czegoś, co już znali. Przypomniałam jednak sobie, że to sami Czytelnicy czasem sugerowali mi, iż chętnie wzięliby do ręki książkę, w której zebrałabym to wszystko w jedną całość.

Łukasz Jastrzębski: Ambasada Ukrainy w Polsce wyraża oburzenie

Ambasada Ukrainy w Polsce wyraża oburzenie z powodu zniszczenia pomnika w Liskach (osada Białystok, powiat hrubieszowski) upamiętniającego członków zbrodniczej i antypolskiej Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA), którzy zginęli w walce z NKWD 26 lutego 1946 roku.

Ambasada Ukrainy pisze, że takie miejsca "muszą być obiektem szacunku zgodnie z szeroko akceptowanymi europejskimi standardami i chrześcijańskimi wartościami". Ambasada Ukrainy pisze to w czasie, gdy tysiące Polaków wymordowanych na Wołyniu i całej Małopolsce Wschodniej dalej leżą w rowach, studniach i gnojowiskach. Dzieje sie to w czasie, gdy ambasador Ukrainy w Polsce Wasyl Bodnar ma czelność w wywiadzie dla "Europejskiej Prawdy" powiedzieć, że: "[Bandera] jest jedną z postaci, które zasługują na uznanie. Jest jednym z przywódców ukraińskiego ruchu narodowowyzwoleńczego, i trzeba o tym mówić".

Nadchodzi nowy numer "Szczerbca"

 

Odzyskajmy niepodległość!

 

15 lat temu odszedł Andrzej Lepper

Andrzej Lepper  – za te słowa go znienawidzili        

        Andrzej Lepper, postać charyzmatyczna, nazywany „trybunem ludowym”, zmarł 5 sierpnia 2011 roku. Oficjalna przyczyna śmierci to „samobójstwo” (znowu ten „seryjny samobójca”), choć w przypadku znanych osób w III RP trzeba wziąć na to poprawkę. My go nie idealizujemy, jak czynią to niektórzy, bo pamiętamy o jego niejasnym stosunku do Unii Europejskiej i wielu zasadniczych kwestii. Jednak niektóre z jego słów odzwierciedlają nasze opinie, a w protektoracie zwanym dziś Ukropolin establishment nie zapominana pewnych słów i gestów, o czym mogli się przekonać narodowcy. Przypomnijmy głośne fragmenty jego wypowiedzi: