Kol. Tadeusz Radwan całe życie pracował
dla Ideii Narodowej, zapłacił za to śmiercią najbliższych, więzieniem,
torturami, szykanami w czasach PRL. Do końca życia pracował jednak dla
struktur odradzającego się środowiska narodowego. Mimo różnicy wieku
potrafił być mentorem i wzorem do naśladowania dla dopiero
początkujących, młodych działaczy. Do końca również zachowywał trzeźwość
umysłu i poglądów dając dowód swego wielkiego intelektu ale będąc także
przykładem jak silne, wszechstronne i staranne było wychowanie w
Młodzieży Wszechpolskiej. Tadeusz Radwan od wielu kombatantów różnił się
tym, że oprócz tego, że potrafił w chwili próby chwycić za broń to
również zawsze starał się kształtować swoje otoczenie, naród w duchu
rozsądku i Ideii Narodowej.
Tadeusz Radwan – ur. 29 października
1921r. w Warszawie. Przedwojenny działacz Narodowej Organizacji
Gimnazjalnej. W czasie II Wojny Światowej wstąpił do Narodowej
Organizacji Wojskowej w powiecie Koneckim, w którym przeprowadzał m.in.
akcje wywiadowcze, przekazywane następnie do władz polskich w Londynie.
Następnie ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie, prowadzoną przez
pułkownika Fieldorfa ps. „Nil” w ramach Armii Krajowej, oraz podjął
studia prawnicze na tajnym Uniwersytecie Warszawskim.
W lutym 1944r. współtworzył grono
założycielskie reaktywowanej, konspiracyjnej Młodzieży Wszechpolskiej. W
marcu 1945r. został powołany na kierownika prac nad kolejnym
wznowieniem działalności Młodzieży Wszechpolskiej (pion akademicki) i
Młodzieży Wielkiej Polski (teren pozaakademicki), doprowadzając do
szybkiego rozrostu struktur na terenie niemal całej Polski.
Po dekonspiracji struktur i masowych
aresztowaniach członków SN, MW i MWP został skazany na 7 lat, a w wyniku
amnestii karę pozbawienia wolności odbył w więzieniu we Wronkach w
wymiarze 3,5 roku. Powtórnie aresztowany i skazany w listopadzie 1952r.
pod zarzutem szpiegostwa na 8 lat więzienia, został wypuszczony na
wolność w czerwcu 1955r. na skutek weryfikacji wyroku i zmiany
kwalifikacji zarzutu przez Najwyższy Sąd Wojskowy. W PRLu ukończył
studia ekonomiczne.
W listopadzie 1989r. rozpoczął
odtwarzanie struktur Stronnictwa Narodowego na terenie Górnego Śląska.
Opublikował broszurę ideową „Człowiek, Naród, Świadomość narodowa”, oraz
był autorem programu ekonomicznego Stronnictwa Narodowego.
Współuczestniczył w decyzji zjednoczeniowej Zarządu Głównego Stronnictwa
Narodowego ze Stronnictwem Narodowo-Demokratycznym, która miała swój
finał w grudniu 1999r., a następnie w reorganizacji partii do Ligi
Polskich Rodzin. Do ostatnich swych lat wspierał nas swoimi licznymi
publikacjami, opiniami i wykładami, krzewiąc w młodym pokoleniu
Wszechpolaków ideę narodową.
CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI!