Al-Assad składa życzenia, biskupi liczą na jego zwycięstwo

 

           Syryjski prezydent Baszar al-Assad złożył życzenia wszystkim wyznawcom chrześcijaństwa obchodzącym obecnie Wielkanoc. Ze swojej strony chrześcijańscy hierarchowie wyrazili nadzieję na rychłe zakończenie wojny w Syrii, a także modlili się o powodzenie działań tamtejszej armii i samej głowy państwa.

Syryjska Republika Arabska mimo trwającego prawie dekadę konfliktu jest dalej państwem wieloetnicznym i wieloreligijnym. Z tego powodu przy okazji każdych świąt tamtejsze władze podkreślają znaczenie obecności wyznawców Chrystusa na syryjskiej ziemi. Syryjski prezydent poprzez szefa swojej kancelarii złożył więc życzenia wielkanocne wszystkim chrześcijanom.

Homilia wielkanocna św. Jana Chryzostoma

  

                  Jeśli ktoś jest uczciwy i pobożny, niech znajdzie radość w tej dobrej i pełnej światła uroczystości. Jeśli ktoś jest roztropny, niech wejdzie, ciesząc się, do radości Pana swego. Jeśli ktoś dźwigał udręki postu, niechże otrzyma dziś słuszną zapłatę. Jeśli niósł trudy pierwszej godziny, niech sprawiedliwą otrzyma należność. Jeśli ktoś przyszedł po trzeciej godzinie, niechże świętuje z wdzięcznością. Jeśli ktoś dopiero po szóstej godzinie się dołączył, niechże nie ma żadnej wątpliwości, ponieważ niczego nie traci. Jeśli ktoś spóźnił się nawet do dziewiątej godziny, niech przychodzi bez wahania. Jeśli ktoś zdążył dopiero na jedenastą, niech wcale nie boi się zwłoki. Albowiem gościnny jest Gospodarz domu: przyjmuje ostatniego jak pierwszego; zaspakaja i tego, kto od jedenastej godziny pracował podobnie jak tego, kto od pierwszej. I nad ostatnim się lituje i pierwszego wynagradza; i jednemu daje i drugiego wspomaga; i uczynki przyjmuje i z chęci się cieszy; i wysiłki szanuje i zamiary pochwala.

A więc przyjdźcie z radością do swego Pana: i pierwsi i drudzy przyjmijcie zapłatę. Bogaci i ubodzy, wszyscy razem się cieszcie. Starający się i lekkomyślni, uczcijcie ten dzień. Ci, co pościli i ci, co nie pościli, weselcie się dziś.

Hill: Pojmanie i śmierć niezłomnego Françoisa de Charette

          Od redakcji: 29 marca 1796 zginął jeden z największych bohaterów Wandei, generał Armii Katolickiej i Królewskiej, François Athanase de Charette de la Contrie. Poniżej prezentujemy tłumaczenie opisu jego pojmania i egzekucji. 

21 lutego jego [Charette’a] piechota, teraz już w liczbie skurczonej do mniej niż 200 ludzi, została zaatakowana przez generała Travot, jednego z najlepszych oficerów w służbie Hoche. Wandejczycy stawali z najwyższą odwagą, ale zostali zepchnięci przewagą liczby. Najstarszy brat generała, Charete la Colinière, padł wraz z kilkoma oficerami, on sam zaś uszedł z trudem, a wraz z nim zaledwie czternastu ludzi.  Następnego dnia wszyscy ocaleli przywódcy powstania skapitulowali, tak więc nie pozostało nic, jak tylko schwytać samego Charette’a. Republikańscy generałowie, dobrze poinformowani przez swoich szpiegów, wielce się do tego zapalili, a mimo to był on w stanie prowadzić swoje kampanie jeszcze przez miesiąc.

Rosja odpowie na amerykańskie wojska na Ukrainie

  

           Rosja zapowiedziała zwiększenie swojej obecności militarnej na granicy z Ukrainą, gdy zaczną w tym kraju stacjonować wojska Stanów Zjednoczonych. Od paru dni rosyjska armia koncentruje się w pobliżu Ukrainy, choć twierdzi, że czyni to z powodu ćwiczeń wojskowych. O tej sprawie rozmawiali ze sobą wczoraj szefowie resortów obrony Ukrainy i USA.

Głównodowodzący ukraińskich sił zbrojnych gen. Rusłan Chomczak mówił w ukraińskim parlamencie, że Rosja łącznie utrzymuje 28 batalionowych grup taktycznych na swojej granicy z Ukrainą. W ostatnim czasie ich liczba jednak stale się zwiększa. Pod pretekstem ćwiczeń wojskowych w rejon ten przerzucani są kolejni żołnierze, a docelowo skoncentrowanych ma być w nim kolejnych 25 batalionowych grup taktycznych.

Życzenia świąteczne

 

Ukraińskie drony na Donbasie zabijają dzieci

 

             Wzmożenie aktywności ukraińskiej armii na Donbasie pochłania coraz więcej ofiar również wśród ludności cywilnej. We wsi Aleksandrowka, niedaleko miasta Jenakijewo w nieuznawanej Donieckiej Republice Ludowej doszło do ataku z wykorzystaniem dronów zrzucających ładunki wybuchowe.

Ofiarą dronowego nalotu stało się 5-letnie dziecko. Ranna została ponadto 67-letnia kobieta. Kilka dni wcześniej doszło do zastrzelenia przez ukraińskiego snajpera donieckiego emeryta. Miejscowości i osiedla w DRL poddawane są również w ostatnich tygodniach regularnym ostrzałom z dział o kalibrze 120 mm.

Marek Kopaczyk: Nacjonalizm katolicki - polska droga odrodzenia narodowego

                  

           Wbrew demoliberalnej nagonce na polski nacjonalizm (utożsamiany przez niedouczonych pismaków z „nazizmem” lub „faszyzmem”) fundamenty tej ideologii oparte były i są na Dekalogu, oraz na słowiańskim pacyfizmie. Te dwa główne filary nacjonalizmu dyskredytują inne prądy polityczne pojawiające się w Polsce. Ta idea czysto polska, niemająca w sobie krzty szowinizmu tym bardziej rasizmu (wmawianego społeczeństwu przez farbowanych kreatorów rzeczywistości) opierająca się na fundamencie nauki Kościoła, jest wyznacznikiem tożsamościowym Polaków. Twórcami polskiego nacjonalizmu byli katolicy, dlatego też idea polskiego nacjonalizmu jest i była znienawidzona przez wszelkiego rodzaju lewackie grupy walczące od zaranie dziejów z Kościołem jak i z religią. Już przed II wojną światową Roman Dmowski pisał:, „Gdy zrobimy wysiłek myśli, prowadzący do lepszego poznania źródeł pochodzenia pierwiastków naszej duszy, które czynią nas ludźmi, jakimi dziś jesteśmy i nowoczesnym narodem europejskim, to się okaże, że tkwią one zarówno w naszym prastarym gruncie etnicznym i w istnieniu przez wieki państwa polskiego, jak w naszym od dziesięciu wieków trwającym katolicyzmie. Katolicyzm nie jest dodatkiem do polskości, zabarwieniem jej na pewien sposób, ale tkwi w jej istocie, w znacznej mierze stanowi jej istotę. Usiłowanie oddzielenia u nas katolicyzmu od polskości, oderwanie Narodu od religii i od Kościoła jest niszczeniem samej istoty narodu”[i]. 

Léon Degrelle: Walczyłem nie z Rosjanami, lecz z ideologią komunistyczną

          Panie generale, walczył Pan w szeregach belgijskich ochotników dywizji „Walonia” na froncie niemiecko-sowieckim. Jak Pan zapamiętał tę wojnę i naród rosyjski?

Léon Degrelle: Rosjanie to wielki naród. Gdy przyszliśmy na tę wojnę, byliśmy przekonani że zetkniemy się tam z marksistowskimi „podludźmi” azjatyckiego typu, którzy siłą przejęli władzę w Rosji i barbarzyńsko unicestwiają naród rosyjski. Tak nam mówiła nasza propaganda. Naprawdę zetknęliśmy się tam z przerażającymi realiami rzeczywistości komunistycznej, zarówno na polach walki jak i na zajętych terytoriach. Bardzo szybko jednak zrozumieliśmy że system polityczny to jedno, a naród i jego sposób życia to coś zupełnie innego.

Rzecznik rządu: nie jest tak, że 9 kwietnia wszystko się skończy. Decyzje co dalej - po świętach

  

         - Nie ma intencji, by przed świętami ogłaszać jakieś dodatkowe obostrzenia – powiedział w środę w Programie Trzecim Polskiego Radia rzecznik rządu Piotr Müller. Dodał, że wszelkie decyzje dotyczące nowych obostrzeń bądź przedłużenia obowiązujących zapadną po Wielkiej Nocy. 

Müller wyraził nadzieję, że nie będzie potrzeby wprowadzania nowych obostrzeń. Warunkiem jest przestrzeganie obowiązujących nakazów i zakazów, o co zaapelował. – Jeżeli byśmy przestrzegali tych obostrzeń, które obowiązują aktualnie, w taki powszechny sposób, to zdecydowanie sytuacja byłaby lepsza – mówił.

Marek Kopaczyk: Narodowa świadomość

 

               Człowiek jako jednostka musi posiadać świadomość, że wszystko, co w życiu robi i tworzy ma sens oraz, że jest to celowe. Dlatego, to co każda jednostka robi, tworzy składa się na jedną, rozumną całość, zaś to wszystko zmierza do jednego najwyższego, bezwzględnego i najwyższego Celu. Świadomość tego faktu zapewnia człowiekowi wewnętrzny spokój i zadowolenie, daje mu moralną siłę, potrzebną do wytrwania wbrew wszystkim i wszystkiemu na słusznej drodze, do trwałego pełnienia obowiązku bez względu na okoliczności, w których się owa jednostka znalazła.                                                     

Dlatego też przedwojenny ruch narodowy wychodził z propozycją przebudowy narodu. Chciano wyjść poza ramy określonej polityki czy ekonomii, sięgając do podstawowych problemów społeczno-moralnych życia jednostki i narodu. Narodowy pogląd na świat, oparto na uniwersalnych, bezwzględnych prawdach nauki katolickiej. Celem najwyższym w nacjonalizmie chrześcijański był i jest Bóg. Kto odrzuca ideę Boga, nie zdoła wskazać człowiekowi celu bezwzględnego, Celu, dla którego naprawdę warto żyć i w życiu walczyć. Dlatego Bóg jest najwyższym celem człowieka nie tylko w jego życiu jednostkowym, osobistym, ale i w życiu społecznym oraz politycznym.