Irak: W Kirkuku bezpiecznie po wycofaniu się jankesów

 

         Jeden z dowódców irackich Sił Mobilizacji Ludowej powiedział, że wycofanie się jankesów z bazy lotniczej K1 przyczyniło się do wzrostu stabilności i bezpieczeństwa w Kirkuku. 

Ali al-Husejni stwierdził w rozmowie z arabskojęzycznym dziennikiem internetowym al-Maluma, że żadne incydenty, zagrażające bezpieczeństwu nie zostały zgłoszone w rejonie miasta Kirkuk, w odróżnieniu od sytuacji, kiedy w regionie stacjonowało jankeskie żołdactwo. 

Jak zauważył jeden z dowódców organizacji Osi Oporu, również zmalała aktywność ugrupowań terrorystycznych. 

Al-Husejni powiedział, że irackie resorty siłowe i odziały Sił Mobilizacji Ludowej w ciągu kilku miesięcy zapewniły bezpieczeństwo w regionie, rozbijając komórki ISIS. 

Oswald Mosley: Ku faszystowskiej Europie

 

         Od Redakcji: Z okazji 124. rocznicy urodzin wielkiego brytyjskiego polityka, założyciela i przywódcy Brytyjskiej Unii Faszystów, który w latach II Wojny Światowej znosił represje od rządzącej Brytanią oligarchii, Oswalda Mosleya, prezentujemy Państwu jeden z jego klasycznych tekstów

Oswald Mosley – Jest wśród nas!

***

Możliwe są różne poglądy w odniesieniu do podziału Europy i przywrócenia równowagi sił, jednak trudno o spór w kwestii sytuacji i systemu, które bez wątpienia przyniosły wojnę. Chodzi o rozwiązanie tego problemu, obecnie znów będące aktualną kwestią, czemu poświęcony jest niniejszy artykuł; szukając tego rozwiązania, wrócić musimy do podstawowej koncepcji unii europejskiej, która poruszała wojenne pokolenie 1918 roku, i została udaremniona przez wypaczenie Ligi Narodów dla celu dokładnie przeciwnego temu jakiemu miała służyć. Rozważania niniejsze zatem rozpocznie badanie czynników dzielących poszczególne narody, w szczególności czynników utrudniających pokojowe i przyjazne relacje pomiędzy Wielką Brytanią a innymi wielkimi narodami.

Generał obawia się wojny domowej we Francji

  

         Były szef francuskiego sztabu generalnego, generał Pierre de Villiers, coraz chętniej wypowiada się na tematy polityczne. Obawia się między innymi wybuchu wojny domowej w jego kraju, porównywalnej choćby do Rewolucji Francuskiej z 1789 roku. Jednocześnie były wojskowy krytykuje niezrozumiałą dla zwykłych Francuzów politykę prezydenta Emmanuela Macrona.

Krytyczne stanowisko de Villiersa względem Macrona nie powinno dziwić. Przed trzema laty zrezygnował on z kierowania francuskim sztabem generalnym w niewyjaśnionych do końca okolicznościach, związanych jednak z brakiem wspólnego języka z nową wówczas głową państwa. Wiadomo jedynie, że wojskowy nie zgadzał się z zapowiedziami Macrona dotyczącymi ograniczenia wydatków na armię.

Europa: Słowenia i Łotwa na usługach jankesów i syjonistów

 

          W ubiegłym tygodniu Słowenia i Łotwa uznały zarówno wojskowe, jak i polityczne skrzydło Hezbollahu za organizację „terrorystyczną”. Tym samym wzrosła liczba państw UE, które wyłamują się z brukselskiego rozróżnienia na skrzydło wojskowe (które jest pomawiane o działalność terrorystyczną) i polityczne Hezbollahu. 

W tym roku, pod wpływem jankesów i syjonistów, niektóre państwa Europy i Ameryki Łacińskiej dopuściły się działań, wymierzonych w libańską organizacją Osi Oporu – Hezbollah.

W oświadczeniu słoweńskiego rządu znalazły się bezpodstawne twierdzenia, że Hezbollah stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i pokoju na świecie. W oświadczeniu są również wspomniane dowody na tę tezę. Niestety, nie zostały one przedstawione. 

Łukasz Marcin Jastrzębski: Święty MIkołaj na Śląsku

 

            U nas na Śląsku 6 grudnia przychodzi Święty Mikołaj, zaś po Wigilii Dzieciątko. Święty Mikołaj stał się ważną częścią naszej tradycji. Czasem przychodził jak dzieci spały i zostawiał prezenty koło okna lub przy piecu. Czasem jednak odwiedzał dzieci osobiście. Grzecznym dzieciom przynosił słodycze i drobne zabawki, zaś tym niegrzecznym węgiel i oszkrabiny (obierki po ziemniakach).

 

Święty Mikołaj ubrany jako biskup w czerwonych szatach, tiarą i pastorałem. Nasza tradycja nie miała nic wspólnego z przerośniętym jankeskim krasnalem z reklam Coca-Coli i idiotycznych komedyjek. Ten drugi jest symbolem komercjalizmu i kapitalizmu. 

 

Na zdjęciu pierwszym św. Mikołaj, na drugim żywa reklama Coca-coli, kapitalizmu i komercji.

Podemos neguje przygotowania do „faszystowskiego” puczu

  

             Do ciekawej sytuacji doszło w Hiszpanii. Współrządząca krajem skrajnie lewicowa partia Podemos twierdzi, że tamtejsze siły zbrojne wcale nie przygotowują „faszystowskiego” puczu. Takie sugestie pojawiły się po ujawnieniu konwersacji byłych wojskowych w mediach społecznościowych. Część z nich opowiadała się za obaleniem lewicowego rządu przy wsparciu monarchy.

Lewicowy portal informacyjny infoLibre.es ujawnił kilka dni temu kopie rozmów z aplikacji WhatsApp. Ich uczestnikami byli przede wszystkim emerytowani oficerowie wyższej rangi, podczas swojej służby dowodzący hiszpańskimi siłami powietrznymi. W swoich konwersacjach wychwalali oni rządy generała Francisco Franco, chwalili się wpływami w obecnym sztabie generalnym, krytykowali rządy lewicy, a nawet sugerowali rozstrzelanie 26 milionów Hiszpanów.

Rocznica śmierci Jeffersona Davisa - Prezydenta CSA

 

       6 grudnia 1889 roku, zmarł w Nowym Orleanie, w wieku 81 lat, Jefferson Davis, pierwszy i jedyny prezydent Skonfederowanych Stanów Ameryki (CSA).

Urodził się 3 czerwca 1808 r. na farmie Fairview w stanie Kentucky, w rodzinie hołdującej amerykańskim tradycjom niepodległościowym. W 1821 roku rozpoczął studia na uniwersytecie w Lexington. W 1824 wstąpił jako kadet do akademii wojskowej w West Point, którą ukończył w stopniu podporucznika w 1828 roku. Po raz pierwszy służył bojowo podczas wojny z Indianami Czarnego Jastrzębia w roku 1832, a po jej zakończeniu eskortował Czarnego Jastrzębia do więzienia. W 1833 roku awansował na porucznika i stał się adiutantem 1. pułku dragonów. W 1835 roku ożenił się i wystąpił z wojska, wkrótce jednak owdowiał. W następnych latach Davis osiadł na plantacji bawełny w stanie Missisipi. W 1843 roku podjął pierwszą próbę wejścia do polityki, startując w wyborach do Izby Reprezentantów stanu Missisipi. Start zakończył się porażką, ale już w 1844 roku został wybrany do ogólnoamerykańskiej Izby Reprezentantów i 4 marca 1845 roku objął urząd. 

Początki irlandzkiego nacjonalizmu

 

        Od czego zacząć? A no właśnie od IRA, czyli Irlandzkiej Armii Republikańskiej; organizacji utworzonej w roku 1919. Zanim jednak poruszymy ten temat warto wspomnieć o tym, że „początki” swej działalności IRA miała już w XVIII wieku w formie poprzednika tej organizacji, czyli Sinn Fein. Gdybyśmy jednak chcieli rzucić okiem jeszcze dalej w przeszłość, to można by śmiało stwierdzić, że „korzenie” IRA i powód istnienia tej organizacji można odnaleźć w okresie XVI czy XVII wieku, kiedy to Król Anglii i Szkocji, Jakub I Stuart, rozpoczął plantację Ulsteru, czyli proces wysiedlenia katolickiej, irlandzkiej społeczności farmerów z rejonów prowincji Ulster i osiedlenie jej angielskimi protestantami i szkockimi prezbiterianami.

Estonia: W stolicy powstanie pomnik barona Romana von Ungern-Sternberga

 

                  Estońskie stowarzyszenie społeczne Ungern Khaan planuje postawić w Tallinie pomnik, upamiętniający inkarnację boga wojny barona Romana von Ungern-Sternberga, jednego z przywódców „Białych” w czasach rosyjskiej wojny domowej. 

Działacze Ungern Khaan uważają barona Ungern-Sternberga za jedną z najważniejszych postaci historycznych, którego „walka zarówno z komunizmem, jak i ekspansją Chin nie zdobyła wielkiego zainteresowania mas”. Jako dowód wielkości Romana von Ungern-Sternberga, aktywiści przywołują fakt ogłoszenia go w Mongolii inkarnacją boga wojny Dżamasarana.  

Roman Fiodorowicz von Ungern-Sternberg (29 XII 1885 – 15 IX 1921), urodzony w Grazu, w Austii, był rosyjskim arystokratą oraz wybitnym dowódcą wojskowym, zasłużonym w bojach z bolszewickimi rewolucjonistami.

Konrad Rękas: Powstanie listopadowe jako rewolta przeciw konserwatyzmowi polskiemu

  

             Jednym z kilku celów XIX-wiecznych powstań w Polsce – było nie tylko niedopuszczenie do utrwalenia struktur państwowości polskiej. Była to także, a może przede wszystkim zaciekła walka przeciw nadaniu polskiej myśli i praktyce państwowo-politycznej charakteru jednoznacznie KONSERWATYWNEGO.

Taki kształt miał wywołany przez liberałów rękami węglarzy bunt listopadowy, taki cel miało sprowokowane przez liberałów wystąpienie proto-socjalistów niszczące zachowawczą Rzeczpospolitą Krakowską. W tym samym nurcie wreszcie mieściło się niszczące system Wielopolskiego przyłączenie się Białych (politycznie jak najbardziej reprezentujących opcję liberalną) do ruchawki styczniowej. Polski wiek XIX to wielkie zmaganie z liberalizmem, pragnącym Polski raczej ŻADNEJ niż konserwatywnej (zgodnie także z wytycznymi matki wszechliberalizmu – Brytanii). Niestety, w walce tej zamiast polskich konserwatystów – nader często występować musieli nasi obrońcy w reakcji. Przeważnie – Rosjanie. Tymczasem, gdyby polskie elity zachowywały się odpowiedzialnie – już 1. grudnia 1830 roku w Warszawie zapanowałby porządek…