Bardzo gorąco na okupowanej, serbskiej ziemi - Kosowie i Metohiji

            W zeszłym miesiącu w czterech gminach w Kosowie przeprowadzono przedterminowe wybory. Zostały one w dużej mierze zbojkotowane przez etnicznych Serbów. Na stanowiska burmistrzów wybrano tylko przedstawicieli etnicznych Albańczyków lub innych narodowości.

Gdy Kosowska policja eskortowała do siedzib władz lokalnych nowych burmistrzów miast, których większość mieszkańców stanowią etniczni Serbowie, kilkuset Serbów zebrało się przed budynkami miejskimi na północy Kosowa ( Kosowska Mitrovica ) domagając się wycofania kosowskiej policji i nowo wybranego albańskiego burmistrza. 

 

Serbowie nie uczestniczyli w wyborach lokalnych i odmawiają przyjęcia przedstawicieli rządu albańskiego w gminach, w których Serbowie stanowią ponad 95 proc. ludności.

Demagogia a populizm

 

             Pojęcie populizmu miewa najczęściej zabarwienie pejoratywne. W ujęciu potocznym populizm oznacza zazwyczaj formułowanie obietnic bez pokrycia w celu uzyskania bieżących korzyści politycznych. Z takimi działaniami miewamy zwykle do czynienia podczas kampanii wyborczych, w trakcie których politycy przypominają sobie nagle o problemach i bolączkach obywateli. Tak rozumiany populizm jest w istocie zwykłą demagogią, oznaczającą wpływanie na opinię publiczną poprzez formułowanie popularnych i nośnych społecznie haseł wyłącznie w celu uzyskania poparcia wyborczego. Często są to obietnice niemożliwe do spełnienia, albo co gorsza, obietnice których realizacja pomimo pozornych korzyści jest w długoterminowej perspektywie szkodliwa.

Aktywność żydów w latach 30-tych XX wieku – Larry Romanoff

 

              Esej ten jest ćwiczeniem w łączeniu kropek, łączeniu pozornie rozbieżnych wydarzeń, które w rzeczywistości są w znaczący sposób ze sobą  powiązane.  Ma to na celu danie czytelnikom możliwości umieszczenia wydarzeń światowych w kontekście i wyłonienia całego spójnego obrazu z tych pozornie niepowiązanych elementów. Treść tego eseju jest następująca:

(1) Wielki Kryzys w latach 30.

(2) Konfiskata złota w USA

(3) Ustawa o skupie srebra z 1934 r.

(4) Wielki rabunek chińskiego złota przez Citibank

(5) Światowy rabunek złota – amerykański FED

(6) Żydowska deklaracja wojny i bojkot ekonomiczny Niemiec z 1933 r.

(7) Próba żydowskiego, faszystowskiego przewrotu w Ameryce w 1933 roku

(8) Przejęcie Chin

(9) Przygotowanie do II wojny światowej przeciwko Niemcom

Podżegacze do przegranej wojny

           Media, jako pośrednik pomiędzy wydarzeniem a odbiorca zawsze pełniły bardzo ważną rolę, przede wszystkim informacyjną, ale także kulturotwórczą i edukacyjną. Dzięki sprawdzonym informacjom odbiorca mógł w realny sposób orientować się w zmieniającym się świecie i podejmować właściwe decyzje dotyczące jego samego i bliskich. Mógł wyławiać z chaosu informacyjnego najważniejsze wydarzenia i poznawać nowe trendy w kulturze i sztuce. Media również, poprzez przypominanie dorobku historycznego i rocznic zawsze pełniły rolę łącznika i kultywatora tradycji narodowych.

Niestety, od wielu lat pluralizm rynkowy na rynku mediów został dramatycznie zwichnięty. Coraz mniej jest podmiotów niezależnych utrzymujących się ze sprzedaży treści dziennikarskich. Zaczyna natomiast dominować forma wynajmowania witryn medialnych olbrzymim korporacjom i relacjonowanie rzeczywistości przez pryzmat potrzeb „rekinów” gospodarczych dominujących na rynku. W większości przypadków tzw. media stały się tak naprawdę wyłącznie przybudówkami do działalności marketingowej tuzów „korpo” lub agencji rządowych. Widzimy, że to wszystko, co jest obecnie tworzone przez tzw. „media”, jest z reguły wynikiem zamówienia komercyjnego, a nie odbiciem zastanej rzeczywistości. W pogoni za zyskiem, nie ma już miejsca na zajmowanie się relacjonowaniem tzw. „prawdy. Witryny prasowe, radiowe, czy też telewizyjne nie mają na to czasu i miejsca. Realizują niemal wyłącznie zamówienia i to z reguły te najlepiej opłacone. Sprzyja temu brak prawdziwej gry rynkowej. W dobie mediów elektronicznych i darmowego dostępu mało ludzi decyduje się płacić za treści. Aby być odwiedzanym przez czytelników, witryny z reguły muszą utrzymywać „darmowe dostępy” a to powoduje, że aby przetrwać na rynku muszą gros, albo i całość tworzonych treści zbyć wielkim korporacjom. Wynikiem tego jest pogłębiająca się nierównowaga. Podmiot utrzymujący się wyłącznie z treści opisujących rzeczywistość nie ma szans przeżycia. Sytuacja taka stwarza realne zagrożenie sterowania rynkiem medialnym przez podmioty dominujące, które mogą dowolnie preparować publikowane treści.

Jeffrey D. Sachs: Wojna na Ukrainie została sprowokowana

 

                George Orwell napisał w 1984 roku , że „Kto kontroluje przeszłość, kontroluje przyszłość: kto kontroluje teraźniejszość, kontroluje przeszłość”. Rządy niestrudzenie pracują nad zniekształceniem publicznego postrzegania przeszłości.

Jeśli chodzi o wojnę na Ukrainie, administracja Bidena wielokrotnie i fałszywie twierdziła, że ​​wojna na Ukrainie rozpoczęła się od niesprowokowanego ataku Rosji na Ukrainę 24 lutego 2022 r. W rzeczywistości wojna została sprowokowana przez Stany Zjednoczone w sposób, który czołowi amerykańscy dyplomaci przewidzieli dla dziesięcioleci w okresie poprzedzającym wojnę, co oznacza, że ​​wojny można było uniknąć i teraz należy ją zatrzymać w drodze negocjacji.

Uznanie, że wojna została sprowokowana, pomaga nam zrozumieć, jak ją powstrzymać. To nie usprawiedliwia inwazji Rosji. O wiele lepszym podejściem dla Rosji mogłoby być zintensyfikowanie dyplomacji z Europą i światem niezachodnim w celu wyjaśnienia i przeciwstawienia się militaryzmowi i unilateralizmowi Stanów Zjednoczonych. W rzeczywistości nieustający nacisk Stanów Zjednoczonych na rozszerzenie NATO spotyka się z powszechnym sprzeciwem na całym świecie, więc raczej skuteczna byłaby rosyjska dyplomacja niż wojna.

Kolejny „cyrk” na potrzeby wojennej propagandy

 

Przerażająca rola propagandy i wirtualnej rzeczywistości, czyli jak Ukraińcy dziś „wyprodukowali” peremogę, aby przykryć klęskę i utratę miasta Bachmut.

Warunkiem sine qua non powstrzymywania armii rosyjskiej przez Ukrainę jest potężne wsparcie militarne i niezwykle kosztowne wsparcie finansowe przez USA jego sojuszników , NATO i UE. Nikt co do tego chyba nie ma już złudzeń.

Jednak, społeczeństwa zachodnie kontrolują władzę w demokratycznych wyborach, więc aby akceptować wydatki władzy, musi otrzymywać informacje w dwóch aspektach.

Łukasz Jastrzębski: Co znów wygaduje emerytowany generał Waldemar Skrzypczak

              Z ogromnym smutkiem i zażenowaniem przeczytałem co znów wygaduje emerytowany generał Waldemar Skrzypczak. A powiedział on w programie "Gość Wydarzeń" w Polsat News między innymi: "Jeśli ukraińska kontrofensywa zakończy się powodzeniem, to ci uzbrojeni Białorusini, którzy stanowią część potencjału militarnego ukraińskiej armii nie złożą broni. Oni pójdą na Białoruś. Mam nadzieję, że to wywoła powstanie na Białorusi, tego boi się Łukaszenka. Przygotujmy się na powstanie na Białorusi, bo to się stanie. Chodzi o to, żebyśmy nie przespali tego momentu. Trzeba być gotowym do wsparcia tych oddziałów, które będą prowadziły operację przeciwko Łukaszence. Mamy powody, żeby im pomagać, tak jak pomagamy Ukraińcom".

 

Padły słowa haniebne i narażające Polskę na śmieszność. Co jeszcze gorsze narażające na niebezpieczeństwo Polaków mieszkających na Białorusi. Nie po raz pierwszy ten emerytowany generał wypowiada się w podobnym tonie. W 2021 roku w wywiadzie dla Super Expressu powiedział "W wypadku wojny bez poparcia Putina to trzy dni i mamy Białoruś", dodał również wtedy, że w przypadku polskiej interwencji, na Białorusi doszłoby do powstania społeczeństwa przeciwko reżimowi Łukaszenki. W 2022 stwierdził zaś, że "warto by się może upomnieć o ten obwód kaliningradzki, który moim zdaniem jest częścią terytorium Polski. Mamy prawo mieć pretensje do tego terenu, które Rosja okupuje".

Jak wyleczyć Polaków z rusofobii – Agnieszka Piwar

 

                 Szumne deklaracje złożenia kwiatów pod pomnikiem poległych żołnierzy Armii Czerwonej, geopolityczne tłumaczenie wojennych posunięć Kremla, próby utworzenia prorosyjskiej partii czy nawet organizowanie ruchów antywojennych wzywających do pokojowych relacji z Rosją. Żadne z tych działań nie rozwiążą w Polsce nabrzmiałego problemu jakim jest zaciekła rusofobia. Wręcz przeciwnie – często jedynie dolewają oliwy do ognia. Dlaczego? Ponieważ dostarczają amunicję nienawistnikom i cynicznym graczom. W efekcie, rozmaite akcje o zabarwieniu prorosyjskim na ogół eskalują atmosferę wrogości.

Czy jest zatem w ogóle możliwe, by zmienić rusofobiczne nastawienie polskiego społeczeństwa, skoro polskojęzyczni politycy i media z taką zaciekłością pomstują na Rosję? Uważam, że jak najbardziej można to zrealizować – oddolnie i prostymi metodami. Zanim jednak przejdę do omówienia meritum, warto się najpierw zastanowić co wywołało chorobę. Chodzi bowiem o to, by wyleczyć jej przyczynę, a nie jedynie objawy.

Agnieszka Piwar: 23 maja 2015 roku w wyniku zamachu został zabity sierżant Aleksiej Mozgowoj

            23 maja 2015 roku w wyniku zamachu został zabity sierżant Aleksiej Mozgowoj. Na jego przykładzie można lepiej zrozumieć tragedię rozgrywającą się za naszą wschodnią granicą.

Po wybuchu Euromajdanu, podczas walk na wschodniej Ukrainie Mozgowoj dowodził oddziałami Prizrak (Widmo). Walczył dla Ługańskiej Republiki Ludowej, tj. po stronie Donbasu przeciwko Ukrainie.

 

Mozgowoj z czasem zaczął pojmować, że został wciągnięty w czyjąś grę. Doszedł do takich wniosków także dzięki temu, że w trakcie walk nawiązał kontakt ze stroną przeciwną. Za sprawą rozmów z "wrogami" oraz dzięki wnikliwym obserwacjom i czynnemu udziałowi w wojnie, wypracował sobie pogląd na cały konflikt. Zrozumiał, że jest ponad nimi (Rosjanami i Ukraińcami) jakaś trzecia siła, która tym wszystkim steruje. Swoje wojenne przeżycia i przemyślenia opisał w dziennikach.

Raźny: Minęła rocznica hańby

 

            20 marca bieżącego roku minęła dwudziesta rocznica barbarzyńskiej inwazji USA na Irak, którą Waszyngton uzasadniał na forum międzynarodowym posiadaniem broni masowego rażenia przez irackiego dyktatora Saddama Husajna.

Wprawdzie owa broń nigdy tam nie istniała, ale świat uwierzył w amerykańskie kłamstwo i na jego podstawie przyzwolił na kolejną po Afganistanie wojnę prewencyjną Stanów Zjednoczonych z państwem oddalonym od ich granic o tysiące kilometrów wypełnionych wodami oceanu. Świat uwierzył w kłamstwo, iż iracka broń masowego rażenia zagraża nie tylko Ameryce, ale również całej ludzkości i na podstawie fałszywych danych wywiadowczych zgodził się na złamanie prawa międzynarodowego. Skutki tej zgody okazały się tragiczne zarówno dla samego Iraku, jak i całego regionu bliskowschodniego. Dotykają także Europy – m.in. poprzez fale imigracyjne – rodzą astronomiczne nierówności ekonomiczne i społeczne w globalnym wymiarze.