9 maja 1945 - zamiana okupacji niemieckiej na radziecką

Hilaire Belloc: Upadek chrześcijaństwa doprowadzi do wywyższenia islamu

 

      Tworzący  na początku XX wieku Hilaire Belloc nie miał powodu do obaw względem islamu. Tym niemniej nie miał on również żadnych wątpliwości co do tego, że islam jest w stanie po raz kolejny stać się zagrożeniem dla cywilizacji łacińskiej i jej Kościoła. Współczesne neopogańskie hordy modernistów na Zachodzie, uzurpujące sobie miano cywilizowanych, w swej apostazji, niemoralności i rozpuście odrzuciły prawdy absolutne. Podniesiony przez nich do statusu religii relatywizm utwierdza mahometan w przekonaniu, że nasza cywilizacja chyli się ku upadkowi. Według Belloca to zaiste świetny grunt na rozprzestrzenianie się islamu i jego powrotu do walki. Poniżej zamieszczamy – jakże profetyczne – wypisy z tekstów tego wielkiego pisarza.

 

   Pozostaje … jeszcze jeden pośredni zwolennik neopogaństwa: zwolennik, który w rzeczywistości nienawidzi wszelakich form pogaństwa, ale Kościoła katolickiego nienawidzi on w szczególności i o wiele więcej …  jest nim religia mahometan: islam.

 

   Islam przedstawia zupełnie inny problem od jakiejkolwiek innej instytucji religijnej, przeciwstawnej katolicyzmowi. Aby zrozumieć to, musimy docenić jego pochodzenie, charakter i najświeższe losy. Tylko wtedy możemy głębiej zrozumieć jego ewentualne lub prawdopodobne przyszłościowe stosunki z wrogami katolicyzmu, istniejącymi w świecie.

 

W jaki sposób według Belloca zrodził się Islam?

Zaszczytny tytuł dla Polski, o którym niewielu wie. Nie zakorzenił się w świadomości Polaków

     Jak pamiętamy, Królestwo Hiszpańskie było nazywane Regnum Catholicissimum ze względu na ofiary i zasługi położone w wypędzeniu Saracenów z Półwyspu Iberyjskiego. Natomiast Królestwo Francuskie – tę najstarszą córę Kościoła – określano jako Regnum Christianissimum w uznaniu stateczności w wierze świętej i zasług w jej obronie. Królowie Portugalii otrzymali miano „najwierniejszych”, zaś królowie Węgier „apostolskich”.

Chyba jednak mało kto wie, że Królestwo Polskie również miało swoje określenie stawiające nasze państwo w jednym szeregu z wybitnymi katolickimi monarchiami Europy. Za panowania króla Jana Kazimierza Rzym zaczął tytułować Królestwo Polskie Regnum Orthodoxum.

    Wiele wydarzeń złożyło się na zdobycie miana Monarchii Prawowiernej przez Polskę. Najpierw ocalono przed heretyckimi Szwedami Jasną Górę (listopad-grudzień 1655). Następnie ważnym aktem były lwowskie śluby Jana Kazimierza 1 kwietnia 1656 roku. Na podstawie tych ślubów jasnogórska Bogurodzica, którą król zawezwał „ku obronie Narodu Polskiego”, została ogłoszona Królową Korony Polskiej. Królestwo Polskie i wszyscy jego mieszkańcy zostali oddani pod opiekę Przenajświętszej Panny Maryi. Na wieść o tym królewskim akcie Papież Aleksander VII odprawił nabożeństwo dziękczynne w kościele polskim św. Stanisława w Rzymie.

Ks. J. Bałemba: Rozmontowano właśnie wiarę katolicką. Rzym jest w apostazji...

Iesus Christus heri et hodie idem, et in saecula! 
Doctrinis variis et peregrinis nolite abduci.

„Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki.

Nie dajcie się uwieść różnym i obcym naukom” (Hbr 13, 8-9).

W trosce o podwyższenie wiary katolickiej i w trosce o zbawienie dusz ten wpis. Nie można milczeć, gdy dzieło Boże jest poniewierane, a zbawienie dusz poważnie zagrożone.

Czas zrozumieć: apostazja jest już jawna, publiczna i powszechna.

dr Wojciech Muszyński - Harcerstwo Polskie - "Hufce Polskie" (1939-1946)

 

     Harcerstwo Polskie stanowiło część szeroko pojętego ruchu narodowego, niezależnie od jego wewnętrznych podziałów politycznych. Miało ono wychowywać świadomych Polaków, ludzi silnych duchem, nienagannych moralnie, odpowiedzialnych za los Polski, gotowych do ofiar dla ojczyzny i narodu.

Środowisko tworzące podziemną organizację Harcerstwo Polskie wywodziło się z nurtu katolicko-narodowego. W latach 30. działacze ci rywalizowali o wpływy w ZHP z konkurentami o poglądach sanacyjnych. Obie grupy reprezentowały przeciwstawne wizje pracy harcerskiej i wychowania młodzieży. Działacze katolicko-narodowi kładli nacisk na wychowanie młodzieży w duchu narodowym, negowali pomysły przyjmowania do ZHP nie-Polaków, uważając, że zaszkodzi to wewnętrznej spoistości drużyn oraz będzie skutkowało zaniedbaniami w wychowaniu patriotycznym. Najistotniejszą rolę w procesie kształtowania młodzieży przypisywano wychowaniu religijnemu. Narodowcy bronili zasady elitaryzmu harcerstwa, wynikającej z jego metody wychowawczej opartej na kontakcie instruktor-harcerz, co w przypadku umasowienia ruchu i zwiększenia liczby podopiecznych spowodowałoby ograniczenie kontroli nad wychowaniem w drużynie. Natomiast piłsudczycy byli indyferentni religijnie i w dużej części wyznawali światopogląd lewicowy, propagowali wychowanie w duchu państwowym i postulowali przyjmowanie w szeregi ZHP mniejszości narodowych. Uważali też, że należy odejść od kryteriów elitaryzmu w doborze członków ZHP i nastawić się na masowość, co pozwoli objąć wpływami harcerstwa szersze rzesze młodzieży.

Adam Danek: Rewolucja, Kontrrewolucja i Chaos

 

     Kontrrewolucja jest reakcją na konkretną sytuację historyczną – co do tego nie mylili się nawet marksiści.

Większość nieporozumień wokół zjawiska kontrrewolucji wzięła się z błędnego pojmowania jego istoty przez wielu jej przeciwników, ale również zwolenników.

Kontrrewolucja nie jest przeciwieństwem rewolucji; może mieć charakter gwałtownego przewrotu tak samo jak ona. Kontrrewolucja jest przeciwieństwem chaosu.

Chaos to ślepy żywioł destrukcji; fala tajfunu, która umie niszczyć i ogałacać, lecz nigdy tworzyć. Jakże żałośnie brzmią zaklęcia anemicznych klerków wierzących, że Chaos może coś z siebie wyłonić.

Nie, Chaos jest dzikim monstrum, umyślnie spuszczanym z łańcucha przez diabła ku jego własnej uciesze. Jego drapieżne poczynania mają mu zapewnić niską rozrywkę, jak ludziom walka kogutów na jarmarku, rozdzierających nawzajem swoje ciała wśród krzyków i w fetorze przepitych oddechów gawiedzi.

Adam Tomasz Witczak: Tradycja na Antypodach

   Zapewne większości osób w polskim millieu konserwatywnym Australia nie kojarzy się jakoś szczególnie z szeroko pojętym tradycjonalizmem – rozumianym czy to jako tradycjonalizm stricte katolicki, czy też jako szerszy projekt i program (meta)polityczny.

Do pewnego stopnia problemem może być już sam anglosaski wymiar tego kraju (bo przecież nie mówimy tu o Aborygenach, jakkolwiek tych zawsze moglibyśmy podpiąć pod tradycjonalizm integralny). Wiadomo jednak, że choć anglikanizm i nieprawowita „monarchia Windsorów” są słabym gruntem pod rozwój reakcjonizmu w europejskim (kontynentalnym) rozumieniu, to jednak wyjątki w świecie anglosaskim są wcale liczne. A więc wprost możemy rzec, że również w Australii funkcjonuje przynajmniej jedno znane nam środowisko mocno odwołujące się do tradycjonalizmu i monarchizmu, promujące dobrze pojętą wrogość czy przynajmniej podejrzliwość względem mondo moderne.

Pelagius Asturiensis: Państwo a wolny rynek w świetle filozofii i nauczania Kościoła. Przyczynek do poważniejszego studium.

     Z związku z niedawną wymianą myśli z kilkoma osobami drogą korespondencji prywatnej oraz na łamach forów internetowych zwróciłem uwagę, że idea wolnego rynku, czyli liberalizmu ekonomicznego, jest tematem dość kontrowersyjnym nawet wśród katolików. W związku zwłaszcza z pewną interwencją na pewnym forum zdecydowałem uporządkować kilka podstawowych prawd i twierdzeń oraz przedstawić je jako przyczynek do dłuższego i lepiej rozwiniętego artykułu dotyczącego tego tematu w świetle filozofii klasycznej i nauczania Kościoła.

Najpierw kilka podstawowych prawd, które można znaleźć w każdym dobrym podręczniku do filozofii i z którymi nauczanie Kościoła nie może być sprzeczne (bowiem wiara i rozum to samo źródło mają w Bogu – św. Tomasz), potem wniosek i kilka uwag.

Henryk Pająk: Sąsiedzi! Płacić za ludobójstwa

    Komentarz: Fragment jednej z ostatnich książek Henryka Pająka pt: „Sąsiedzi! Płacić za ludobójstwa”. Jest to książka bezcenna, szczególnie w czasach powszechnego kłamstwa i równie powszechnego zwierzęcego antypolonizmu. Autor na 388 stronach bez ogródek i poprawności politycznej broni prawdy historycznej i porusza tematy o których inni boją się choćby pomyśleć. Polecamy zapoznać się z całością pracy i po przeczytaniu przekazać ją dalej: przyjaciołom, rodzinie czy innym bliskim.  Książkę można nabyć w Wydawnictwie Retro pod numerem tel.  81- 50 30 616. Przypisy w oryginale. 

Po 123 latach okupacji prusko-rusko-austriackiej i po dwudziestu latach pozornie niepodległej Resztówki Polski Jagiellonów – w 1938 r. spis powszechny ustalił – 35,5 mln obywateli tej Resztówki.

Po „wyzwoleniu” w spisie z 1946 r. naliczono zaledwie 24 mln obywateli ponownie zniewolonej, przedwojennej Resztówki, okrojonej obszarowo o 51 proc. powierzchni przedwojennej Polski.

W tej pracy nie postawimy retorycznego pytania o to, gdzie się podziało jedenaście milionów (11.000.000) Polek i Polaków. Ustalamy sprawców tej hekatomby, naszych przemiłych SĄSIADÓW: Niemców, Żydów sowieckich, Żydów polskich, bolszewików, Rosjan i Ukraińców spod znaku NKWD, komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy i UPA – „Ukraińskiej Powstańczej Armii * sadystycznych rizunów”.

Po siedemdziesięciu latach od wspólnego najazdu Niemców i Żydobolszewików, powojenna Resztówka posiada 36 mln obywateli – o dwa mln więcej niż w 1939 r. Wspaniały wynik współpracy naszych SĄSIADÓW!

Takie są realia demograficzne i czasowe okupacji i dobijania Resztówki, trwających od 1772 r.

POLexit - pikieta ONR w Krakowie w dniu 1 maja 2016

 

   W dniu 1 maja 2016 r. Brygada Małopolska ONR wraz z kilkoma innymi organizacjami (Trzecia Droga, Polska Liga Obrony, Przymierze Naród - Wolność - Suwerenność) zorganizowała na Rynku w Krakowie pikietę przeciwko członkostwu w strukturach Unii Europejskiej. W pikiecie w roli obserwatorów wzięli udział także członkowie Ruchu Christus Rex. 

W przemówieniach działaczy ONR oprócz słusznych haseł antyunijnych pojawiły się słowa pochwalające obecną władzę (PiS) określaną jako patriotyczna i konserwatywna. Padały hasła w rodzaju: "polska władza", "polski parlament". W tym miejscu zadam pytanie: a kiedy Polacy od 1939 r. mieli polską władzę i polski parlament?