29 marca 2000 roku zmarł w mieście Meksyk, w wieku 89 lat (ur. 18 V 1910), Salvador Abascal Infante, bojownik narodowo-katolicki, przywódca i teoretyk synarchizmu, historyk i wydawca. Pochodził z rodziny ziemiańskiej i prawników służących od pokoleń Kościołowi. Działacz konspiracji katolickiej (Legion/Baza) przeciwko reżimowi masońsko-socjalistycznemu i organizator grup samoobrony przeciwko „czerwonym koszulom” gubernatora (ostatniego stanu, w którym obowiązywał całkowity zakaz kultu katolickiego) Tabasco, Tomása Garrida Canabala. Współzałożyciel (23 V 1937) i autor nazwy jawnej (lecz sterowanej przez Bazę, a poprzez nią przez Episkopat) organizacji polityczno-obywatelskiej Narodowy Związek Synarchistyczny (Unión Nacional Sinarquista; UNS), wreszcie trzeci Jefe Nacional UNS od 6 VIII 1940 do 13 XII 1941. Pod jego charyzmatycznym przywództwem UNS osiągnął apogeum swojego rozwoju, skupiając ponad pół miliona umundurowanych i zdyscyplinowanych członków. Pod koniec 1941 roku zrezygnował z kierowania ruchem, aby osobiście kierować kolonią synarchistów María Auxiliadora na pustkowiu w Dolnej Kalifornii, pomyślaną jako laboratorium Państwa Synarchicznego. W 1944 roku powrócił do stolicy na wezwanie prymasa, aby rozwiązać narastający konflikt w UNS. Reprezentując kierunek bezkompromisowy wobec panującego reżimu i antyamerykański starł się z nowym Jefe Nacional, ugodowym Manuelem Torresem Bueno, który w kwietniu 1944 wykluczył go z UNS. Po rozłamie w UNS nie udzielił też jednoznacznego poparcia bliższemu jego przekonaniom, „dysydenckiemu” odłamowi synarchizmu UNS-CAC, kierowanemu przez Carlosa Athie Carrasco. Poświęcił się całkowicie działalności pisarskiej, wydawniczej (Editorial Jus/Tradición) i redakcyjnej (miesięcznik "La Hoja de Combate"). Obok Rumuna C.Z. Codreanu najbardziej charyzmatyczna postać radykalnej prawicy w XX wieku: „pasjonat, geniusz, mistyk, mesjanista, szaleniec, wizjoner, katolik ultra, chrześcijanin apokaliptyczny, krzyżowiec, konkwistador, człowiek spalający się w działaniu”.
Warto przeczytać: Jacek Bartyzel, Krzyż pośrodku Księżyca. Historia i ideario meksykańskiego synarchizmu oraz katolickiej organizacji podziemnej El Yunque (1932 – 2012), Biała Podlaska 2012.
cytat:
"Sensem mojej polityki było rzucić naród w ramiona Kościoła. Istotą Meksyku jest katolicyzm. Nakazem chwili jest, aby naród powrócił do pogłębionego życia religijnego, a wówczas prześladowcy upadną, jak bramy murów niezwyciężonego Jerycha na oczach Izraelitów, i znikną przeszkody stawiane królowaniu Chrystusa i Maryi w pałacach rządu, w ustawodawstwie i w edukacji".
