Michał Mikłaszewski: W 223. rocznicę zgilotynowania Ludwika XVI

 

   21 stycznia 1793 na Placu Rewolucji w Paryżu, po sfingowanym przez rewolucjonistów procesie, został stracony Król Francji Ludwik XVI. Mimo iż po zwycięstwie rewolucji, 10 sierpnia 1792 roku liczba zwolenników śmierci Króla była niewielka, mimo że nawet 15 stycznia, w czasie głosowania nad karą, tylko niewiele ponad połowa głosujących była za karą śmierci… Król jednak został zamordowany. Poniósł śmierć męczeńską tak samo, jak bardzo wielu katolickich duchownych czy zwykłych świeckich, tak jak większość francuskiej elity, arystokracji i ziemiaństwa, ale i chłopstwa, za Wiarę w Boga, za Kościół katolicki, za Stary Ład, za starą, chrześcijańską Europę.

Czym była bowiem tzw. rewolucja francuska, którą powinno się raczej określać mianem „antyfrancuskiej”? Czy była ona, jak to się dziś często próbuje nam wmówić, oddolnym odzewem „uciemiężonego” Narodu Francuskiego? Czy była ona ruchem wolnościowym, niepodległościowym, patriotycznym, narodowym, jak to się często obecnie przedstawia? Czy hasła, które niosła ona na swych sztandarach - „Wolność, Równość i Braterstwo” rzeczywiście przedstawiały jej prawdziwego ducha? Czy nie były raczej one zwykłym, pustym, fałszywym sloganem, mającym porwać otumanione masy?

4 stycznia 1944 roku rozpoczęła się nowa sowiecka okupacja Polski

      Kiedy zaczęła się nowa, sowiecka okupacja Polski? Wielu uważa, że w lecie 1944 r., kiedy w Chełmie, potem w Lublinie zainstalował się wymyślony przez Stalina PKWN, przerobiony na „rząd tymczasowy”, a komuniści zaczęli wydawać swoje bezprawne „dekrety”. Jednak prawdziwym początkiem nowej okupacji była noc z 3 na 4 stycznia 1944 roku. Tej nocy Sowieci, w pogoni za Niemcami, przekroczyli na linii Rokitno – Olewsk granicę RP (Rokitno – polskie miasteczko przygraniczne w powiecie sarneńskim; Olewsk – sowieckie miasteczko przygraniczne). Nie „przedwojenną granicę Polski”, lecz granicę Polski!

Polskie Kresy Wschodnie: Roboty wykończeniowe w Domu Polskim im. Jana Sobieskiego w Podhorcach

 

Pochwalimy się, a co?!

     Zrobiliśmy (Fundacja "Pomoc Polakom na Podolu, Wołyniu, Pokuciu i Bukowinie) krok naprzód (lecz nie „w przepaść”). „Posłusznie meldujemy”, że w organizowanym Domu Polskim im. Jana Sobieskiego w Podhorcach (na dalekich Kresach Polski; za Bugiem) dzisiaj zakończone zostały roboty instalacyjne kominka i systemu doprowadzającego ciepło do wszystkich pomieszczeń. Pozostały tylko roboty wykończeniowe. Stary zabytkowy piec z piecem chlebowym pozostawiliśmy.

Życzenia od Polaków dla mieszkańców Donbasu (OWP i RCR)

USA: Zbrojny separatyzm w Oregonie

        W miejscowości Malheur w stanie Oregon od kilkunastu do ponad stu uzbrojonych członków "milicji ochotniczej" okupuje od soboty budynek dyrekcji rezerwatu przyrody. "Powstańcy" domagają się zaprzestania przez władze federalne interwencji w wewnętrzne sprawy stanu Oregon. Zapowiedzieli, że pozostaną w budynku "aż do skutku" i wezwali patriotów z całych USA do dołączenia do nich i powstania przeciwko władzom federalnym.

Przesłanie Pana Cogito (Zbigniew Herbert) - przesłanie na Nowy Rok

 

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze
ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

niech nie opuszcza cię twoja siostra Pogarda
dla szpiclów katów tchórzy – oni wygrają
pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę
a kornik napisze twój uładzony życiorys

i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy
przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

77. ROCZNICA ŚMIERCI ROMANA DMOWSKIEGO

   77 lat temu w Drozdowie zmarł Roman Dmowski. Wybitny polityk okresu międzywojennego, mąż stanu, któremu zawdzięczamy odzyskanie po 123 latach niepodległości. Był twórcą Narodowej Demokracji i głównym ideologiem polskiego nacjonalizmu. Jego twórczość jest ciągle dla kolejnych pokoleń polskich nacjonalistów ideologicznym fundamentem. Za rządów sanacji i komunistów wymazywany ze świadomości Polek i Polaków, jednak bezskutecznie, gdyż dziś pamięć o nim jest w nas ciągle żywa, a samej osobie Dmowskiego oddaje się należną mu cześć!

 "Naród jest wytworem życia państwowego. Wszystkie istniejące narody mają swoje własne państwa albo je niegdyś miały i bez państwa żaden naród nie powstał. Fakt istnienia państwa daje początek idei państwowej, która jest jednoznaczną z ideą narodową". - Roman Dmowski

W 37. ROCZNICĘ ŚMIERCI BOLESŁAWA PIASECKIEGO

       Niezależnie od tego, co dzisiaj mówi się o Bolesławie Piaseckim – a mówi się zasadniczo różnie – warto się pochylić nad człowiekiem, którego biografią można obdzielić kilkadziesiąt osób. Jako dwudziestoparolatek stał na czele najmodniejszej organizacji młodzieżowej przedwojennej Polski, do której należała studencka elita, nadającej ton językowi politycznemu ulicy i salonów (ONR/ RNR), negocjował z pułkownikiem Kocem, był blisko przejęcia oficjalnej sanacyjnej młodzieżówki, zdekonspirował groźnego agenta nazistowskich Niemiec i pomógł w ujęciu go przez „dwójkę”, wydawał opiniotwórcze czasopisma i sformułował autorski program polityczny. Po rozpoczęciu niemieckiej okupacji ten sam agent doprowadził do jego aresztowania, ale Piasecki cudem wydostał się z Pawiaka i rozpoczął organizowanie niezależnej partyzantki. Aresztowany przez NKWD, stanął w obliczu pewnej śmierci, jako przedwojenny „faszysta”, a jednak przekonał wszechwładnego Iwana Sierowa, że bardziej opłaca się zachować go przy życiu. W samym sercu sowieckiego imperium stworzył legalną i doskonale prosperującą sieć przedsiębiorstw, wśród których kluczowe było wydawnictwo publikujące literaturę chrześcijańską w wielotysięcznych nakładach. Większość ludzi, którzy związali się z nim w latach trzydziestych towarzyszyło mu do końca tej niesamowitej politycznej drogi.

Gilbert Keith Chesterton: Nowy imperializm

      Blisko trzydzieści lat temu oświadczył Cecil Rhodes, że Imperium Brytyjskie jest nie dość wielkie i że wszystko poświęcić należy dla przeprowadzenia drogi żelaznej albo telegrafu z Kairu do Kapsztadu, dla którego to celu przekupił polityków, otworzył Wilhelmowi wrota do Bagdadu i omal nie przyprawił nas o przegraną w wielkiej wojnie. Nazywało się to wówczas „myśleniem imperiami”, bo nie obliczono się z imperium niemieckim. Lecz zwano to także „myśleniem kontynentami” i ta formuła po dziś dzień jest aktualna.

Blisko trzy tygodnie temu p. H. G. Wells oświadczył, że wielkie przedsiębiorstwa są nie dość wielkie i że wszystko należy poświęcić dla otwarcia dalekich dróg komunikacji aeroplanowej. I on myślał kontynentami i to energicznie, żalił się jednak, że żadna kombinacja handlowa nie jest dość wielka, aby pokryć wszystkie kontynenty łatwo, zwycięsko i w duchu odpowiedniej pogardy dla państw, z których przypadkowo składają się te kontynenty. Irytują go wciąż zapory granic narodowych, jak gdyby to była jakaś bezsensowna plątanina drutów kolczastych i trapi go wielce, że drobnostki takie jak tradycje Nelsona, Waszyngtona albo św. Joanny d’Arc miałyby w ogóle być brane pod uwagę, kiedy wchodzi w grę interes samolotu handlowego. Myśl zawraca mimo woli do tego cudownego drutu, który miał ciągnąć się tysiące mil w dzikich lub niezamieszkałych okolicach podzwrotnikowych i filozofii tej nie zmienia fakt, że dawni czciciele drutu dziś wielbią telegraf bez drutu. Wells jest, zdaje się, czcicielem aeroplanu. Oto bóstwo, ideał, absolut, dla którego poświęcić warto wszelką sprawę ludzką czy historyczną.

Francja: Mieszkańcy Calais utworzyli milicję. Wojna z imigrantami coraz bliżej

 

   Mieszkańcy przez długi czas bali się wychodzić z domów – policja nie daje sobie rady, a władze nie chcą wysłać wojska w rejony Calais. Teraz zdeterminowani mieszkańcy stracili cierpliwość i stworzyli własną milicję, która ma bronić ich dobytku.

W świetle prawa milicja uzbrojona stworzona przez obywateli jest nielegalna – mieszkańcy nie przejmują się tym. Jak tłumaczą – policja nie potrafi zagwarantować im bezpieczeństwa i chronić ich dobytku. Nielegalni imigranci z początku próbowali włamywać się tylko do ciężarówek, policja doraźnie interweniowała, używając gazu pieprzowego. Kolejnym krokiem były ataki na ciężarówki – reakcja władz zerowa. Teraz, gdy wiedzą, że im wszystko wolno, atakują również samochody osobowe, rysują karoserie, wybijają szyby.