NOP - W OBRONIE ŚLĄSKA!

 

Agnieszka Piwar: Drodzy Czytelnicy i Sympatycy!

              Drodzy Czytelnicy i Sympatycy! Dzięki donacjom, jakie od Was otrzymuję, mogę spełniać się jako niezależna dziennikarka. Dziękuję za każdą złotówkę, którą mnie wspieracie. Wasze wsparcie inwestuję w rozwój mojej pracy.

Nie muszę słuchać żadnego szefa ani wykonywać niczyich poleceń. Robię to, co daje mi satysfakcję, oraz realizuję swoją misję i pasję, nie musząc przy tym sprzedawać swoich ideałów. To wielki luksus w dzisiejszym świecie mediów.

Właśnie wróciłam z Iranu, gdzie towarzyszyło mi kilkanaście osób z Polski. Przy okazji wystąpiłam w roli pośrednika, aby pomóc zainteresowanym Polakom w dotarciu do tego kraju, co w dzisiejszej rzeczywistości nie jest ani proste, ani oczywiste.

Mogliśmy zobaczyć Iran zupełnie inny niż ten, który pokazują media głównego nurtu.

My konserwatyści

 

Obdarowywał ubogich i… bił się o wiarę. Czyli historia Świętego Mikołaja bez cenzury

          Nie trzeba chyba wyjaśniać, że św. Mikołaj nie przynosi prezentów latając w saniach zaprzężonych w renifery. W rzeczywistości święty ten był biskupem Miry w Azji Mniejszej, znanym z troski o ubogich. To jednak nie wszystko. Przypuszcza się, że biskup Mikołaj gorliwie bronił wiary w Bóstwo Chrystusa na Soborze w Nicei, a heretyka Ariusza… uderzył „z liścia”.

Mikołaj, biskup Miry

Mikołaj urodził się około roku 270 w Licji w Azji Mniejszej, a jego imię w języku greckim oznacza „zwycięski lud”. Już w dzieciństwie znany był ze swojej pobożności oraz niezwykłej wrażliwości na ludzką biedę. Po śmierci rodziców chętnie dzielił się majątkiem z ubogimi. Został wybrany na biskupa Miry, a podczas swojej posługi zdobył niezwykły szacunek u wiernych, którym pasterzował, ze względu na gorliwość apostolską oraz troskę o ich potrzeby materialne. Stąd właśnie wzięła się tradycja obdarowywania się prezentami w dzień jego święta.

Pamiętajcie dzieci!

 

Stolica Apostolska - skąd wiemy, że jest pusta? - Adrian Nikiel

 

Narodowe Siły Zbrojne - Kpt. Henryk Figuro- Podhorski ps. "Step".

          Pochodził z chłopskiej rodziny, aczkolwiek jego ojciec był sędzią pokoju. Ukończył seminarium nauczycielskie oraz Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty. W AD 1935 mianowany podporucznikiem rezerwy 4 Pułku Piechoty Legionów. Był wizytatorem szkół podstawowych na Polesiu.

Po wybuchu II wojny światowej, działał w ZWZ a następnie w AK. W maju AD 1943 objął komendę oddziału NSZ „Aleksandrówka” po tym, jak jego dotychczasowy dowódca kpt. Andrzej Kuczborski ps. „Wojciech” został ranny w bitwie pod Wilkołazem. Oddziałem dowodził do początku lipca AD 1943 , kiedy to przekazał komendę mjr. Leonardowi Zub-Zdanowiczowi ps. „Ząb”. W październiku AD 1943, po przekształceniu oddziału w 1 Pułk Partyzancki Legii Nadwiślański NSZ, Figuro-Podhorski objął w nim dowództwo batalionu.

W utworzonej w AD 1944 r. Brygadzie Świętokrzyskiej NSZ dowodził wchodzącym w jej skład I batalionem 202. pp Ziemi Sandomierskiej. W AD 1944 został odznaczony Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego z Mieczami.

NSZ - Śmierć Wrogom Ojczyzny!

 

Maurras: Modlitwa końca

Panie, ukołysz mnie w Twoim jedynie pokoju

Pomiędzy ramionami Nadziei i Miłości.

To stare serce żołnierza nie poznało żadnej nienawiści
I walczyło bez ustanku za Twoje dobrodziejstwa, jedynie prawdziwe.

Walka, którą ono toczyło, była za Ojczyznę,
Za Króla – dwa największe dobra, jakie widziano pod niebem,
Za Francję Burbonów, za Pannę Maryję,
Za Joannę d`Arc i Teresę i za Świętego Michała.

Nasz Paryż nigdy nie oderwał się od Rzymu.
A Rzym z kwiecia Aten zebrał owoc,
Piękno, rozum, cnotę, wszystkie zaszczyty człowiecze,
Boskie wizerunki, które znikają w mojej ciemnicy:

Szczęść Boże Górnikom!