Zdziwienie i prawie zgorszenie wywołał wśród ludzi ginącej epoki fakt, że Program Narodowo-Radykalny rozpoczyna się od punktu: „Bóg jest Najwyższym celem człowieka”. Program polityczny rozpoczyna od metafizyki czy religii? Kto to słyszał? A jednak tak! Program polityczny musi być pełny, musi zaczynać się
od podstaw. Program polityczny w epoce prawd bezwzględnych musi
zaczynać się od prawdy bezwzględnej, od prawdy najwyższej. To trudno –
już na samym początku Programu każdy musi dokonać wyboru – albo uznaje
boski porządek świata, albo nie, a w tym drugim wypadku nie może szczerze iść z nami. Można różnić się co do szczegółów, nie można różnić się co do punktu wyjścia.
Jesteśmy narodowcami, podstawą naszej działalności jest miłość naszego
Narodu. Otóż zupełnie inaczej patrzy na Naród, kto widzi w nim czynnik
boskiego porządku świata, a inaczej ten, kto uważa go za przypadkowy
wytwór biologicznego podłoża i skrzyżowania różnych wpływów
kulturalnych.
Trzeba przyjąć tezę pierwszą, aby zrozumieć, co to jest misja dziejowa Narodu, aby uznać konieczność wyrzeczeń osobistych, na jakich oparty jest narodowy i gospodarczy Program Narodowo-Radykalny. Postawienie na początku Programu zasady: „Bóg jest najwyższym celem człowieka” decyduje o tym, że nie
idziemy błędną drogą pogańskiego nacjonalizmu. Naród jest, wedle nas,
najwyższym związkiem społecznym, ale nie jest najwyższym celem, nie jest
miarą wartości moralnych. Gdy się przyjmuje, że Naród jest najwyższym
celem, to wówczas trzeba – jak żydzi albo Niemcy –uznać się za Naród
szczególny, wybrany, któremu cały świat ma podlegać – a taka fałszywa
wiara musi prowadzić od katastrofy do katastrofy. Przeciwnie,
każdy naród ma swoje miejsce w planie świata, ma swoje szczególne
zadanie, nieraz niezwykle zaszczytne i wielkie. Każdy naród jest
potrzebny, a źródłem dumy narodowej ma być nie przeświadczenie, że się
jest wybranym i dlatego przez motłoch innych ludów znienawidzonym, lecz
że [się] spełnia w najlepszy sposób swoją misję.
