Jean Madiran (+2013) - tradycjonalista katolicki i narodowy, pisarz i filozof

    Jean Madiran (…) był wychowankiem Instytutu Katolickiego w Maslacq, założonego i prowadzonego przez wielkich pedagogów, braci André i Henri Charlierów. Debiutował w czasie wojny na łamach „L’Action Française”, po wyzwoleniu zaś pisywał także do „Écrits de Paris”. Na pewien czas związał się z „Rivarolem”; zerwał jednak współpracę w 1958 r., kiedy do redakcji tego pisma wszedł antykatolicko nastawiony pisarz postfaszystowski Lucien Rebatet. W marcu 1956 r. rozpoczął wydawanie bodaj najważniejszego w powojennej historii tradycyjnego katolicyzmu we Francji miesięcznika „Itinéraires”, który z powodu wiernego trwania przy integralnym Depozycie Wiary Katolickiej i za bezkompromisową walkę z progresizmem, socjalizmem i komunizmem został w 1966 r. zdezawuowany przez Episkopat Francji. Było to zapewne bezpośrednio następstwem listu otwartego do biskupów (L’appel aux évêques), który w 1965 r. wystosowali Madiran, Jean Ousset i Michel de Saint-Pierre; jego autorzy jasno napiętnowali wszystkie sposoby destrukcji Kościoła i herezje szerzone za przyzwoleniem, a nierzadko i za aprobatą tych, którzy winni być strażnikami integralności depositum fidei. Notabene, Madiran wykazywał, że pojęcie „integryzm”, ukute przez zwolenników „poprawiania” wiary, a stanowiące przekręcenie pojęcia „całościowy” (intégral), użytego przez papieża św. Piusa X, funkcjonuje jako kalumnia i metoda wykluczania ze wspólnoty katolickiej; to znak napiętnowania, jak żółta gwiazda dla Żydów w hitlerowskich gettach. Pod kierunkiem Madirana „Itinéraires” przeprowadziły także trzy wielkie kampanie polityczne: w obronie masakrowanych Węgier, za ocaleniem Algierii Francuskiej i przeciwko goszyzmowi w maju ’68.

Złota Pieśń Sarmacka [Tuba Cordis]

Współczesna detronizacja Chrystusa Króla - ks. prof. Roman Kneblewski

Pogrzeb śp. Jacka Kosiora

Uroczystości pogrzebowe za śp. Jacka Kosiora rozpoczną się w piątek (30.05) o godz. 14:30 w kościele parafialnym w Zmysłówce.

Msza pogrzebowa sprawowana zostanie w nowym rycie liturgii, której Jacek nie uznawał. Był tradycjonalistą katolickim, uznając jedynie katolicką, łacińską Mszę św. trydencką.

Requiem aeternam dona eis, Domine : et lux perpetua luceat eis. Requiescat in pace.

Nie żyje Jacek Kosior

  Nie żyje Jacek Kosior, mój dobry przyjaciel... Zmarł wczoraj późnym wieczorem, w rodzinnej Zmysłówce... Zmarł śmiercią tragiczną. Był dobrym człowiekiem, człowiekiem idei, prostym, ale zawsze uczciwym i szczerym.. Jeszcze wczoraj rozmawiałem z nim przez telefon, a w środę był jeszcze u mnie, na Śląsku... Mieliśmy się spotkać w Warszawie, niestety nie udało mu się dojechać... POZOSTANIESZ NA ZAWSZE W NASZEJ PAMIĘCI!!! SPOCZYWAJ W POKOJU, PRZYJACIELU!!!

                                               M M

DWIE ZBRODNIE JARUZELSKIEGO - Robert Larkowski

    Stan wojenny był złem, który według dokumentów znalezionych w rosyjskich archiwach przez dysydenta Władimira Bukowskiego, stanowił inicjatywę Wojciecha Jaruzelskiego i nie wynikał z zagrożenia inwazją wojsk sowieckich na Polskę, lecz stał się zbrojnym wystąpieniem krajowych sił przemocy komunistycznej, które bały się utraty swej władzy. Sama logika podpowiada, że sytuacja międzynarodowa ZSRR – zaostrzanie się konfliktów z USA i niosąca ogromne problemy okupacja Afganistanu - nie pozwalała mu na otwieranie kolejnego frontu walki z Zachodem i podejmowanie ryzyka militarnej rozprawy z zawsze nieobliczalnymi Polakami. Najlepiej rozumiał to szef KGB i stosunkowo krótkotrwały sekretarz generalny KPZR(listopad 1982 - luty 1984) Jurij Andropow, który stwierdził, że lepiej stracić Polskę niż cały obóz socjalistyczny i sam Związek Sowiecki. To Andropow opracował ogólny plan pokojowych zmian zwanych „pierestrojką” i wyznaczył do ich realizacji Michaiła Gorbaczowa, co przyniosło miękkie przejście z systemu komunistycznego do kapitalizmu w samym ZSRR i większości państw tzw. demokracji ludowej w Europie. Oczywiście było to dużej mierze wielkie złodziejstwo i ukartowana demoralizacja głównie rosyjskiego narodu , ale systemowo zakończyło definitywnie erę marksizmu-leninizmu w jego skrajnie ekspansjonistycznej postaci.

OŚWIADCZENIE KIN-R CHRISTUS REX W SPRAWIE ŚMIERCI GEN. WOJCIECHA JARUZELSKIEGO

Gliwice, dn. 25.05.2014

     W dniu dzisiejszym w wieku 91 lat zmarł czerwony dygnitarz, gen. LWP Wojciech Jaruzelski. Całe swoje dorosłe życie poświęcił na utrwalanie tzw. władzy ludowej i podtrzymywanie sojuszu ze Związkiem Radzieckim. W 1989 roku był jednym z ojców-założycieli tzw. III RP. Zmarł, nie doczekawszy doczesnego Sądu za zbrodnie popełnione na Narodzie Polskim (m.in. rozkaz strzelania w grudniu 1970 i 1981 roku).

Niech Bóg w swym miłosierdziu osądzi Jego duszę!

Za KIN-R CHRISTUS REX

                                                                                                                          Tomasz Jazłowski

Grafika patriotyczna

Ernst Jünger i niemiecka rewolucja konserwatywna - prof. Adam Wielomski

 

W literaturze przedmiotu długo utrzymywał się pogląd jakoby rewolucja konserwatywna była zjawiskiem specyficznie niemieckim, co wynikało z faktu, że to właśnie w Niemczech Armin Mohler, już po II Wojnie Światowej, wymyślił i upowszechnił to pojęcie dla określenia specyficznie niemieckiego nurtu myśli politycznej. Ojcem intelektualnym ruchu był Paul de Lagarde, który pisał sam o sobie:

„Jest zbyt konserwatywny abym nie był radykałem (Ich bin zu konservativ, um nicht radikal zu sein)”

W rzeczywistości ruchy tego typu pojawiały się wszędzie tam, gdzie można było zaobserwować zjawisko gwałtownej modernizacji idei politycznych prawicy w zetknięciu ze społeczeństwem masowym. Znaleźć je można równocześnie w wielu krajach europejskich, przede wszystkim we Francji (Action Française ) i w Hiszpanii (Acción Española) , ale także we Włoszech (J. Evola, S. Panunzio) czy w Rumunii. W tych to krajach głoszono hasła bliźniaczo podobne do niemieckiej rewolucji konserwatywnej: „rewolucję narodową” (Ch. Maurras) czy „rewolucję ładu” (M. Barrès).

BOJKOT EUROWYBORÓW!