To, co dyktator i tyran Kaddafi zrobił ze swoim narodem, staje się coraz bardziej znane z każdym dniem. Oto lista okrucieństw, których doznali Libijczycy w ciągu ostatnich czterech dekad.
1. W Libii nie było rachunków za prąd. Energia elektryczna była bezpłatna dla wszystkich obywateli.
2. Nie było odsetek od kredytów. Banki państwowe udzielały kredytów wszystkim obywatelom przy zerowym oprocentowaniu zgodnie z prawem.
3. Własność mieszkaniowa była uważana za prawo człowieka w Libii.
4. Wszyscy nowożeńcy w Libii otrzymywali 50 000 dolarów. Pieniądze miały umożliwić ludziom zakup pierwszego domu. Rząd chciał wesprzeć powstawanie nowych rodzin.
5. Edukacja i leczenie były bezpłatne w Libii. Przed dojściem Kaddafiego do władzy tylko 25 procent Libijczyków potrafiło czytać. Obecnie odsetek ten wynosi 83 procent.
6. Libijczycy chcący rozpocząć karierę w rolnictwie otrzymywali grunty rolne, gospodarstwo rolne, sprzęt, nasiona i bydło jako szybki start dla swoich gospodarstw, a wszystko to za darmo.
7. Jeśli Libijczycy nie mogli znaleźć potrzebnej edukacji lub opieki medycznej, mieli możliwość wyjazdu za granicę przy pomocy funduszy państwowych. Otrzymywali 2300 dolarów miesięcznie na zakwaterowanie i samochód.
8. Gdy Libijczyk kupował samochód, rząd dopłacał 50 procent ceny.
9. Cena benzyny w Libii wynosiła 0,14 dolara (około 12 rapów lub 0,10 euro) za litr.
10. Jeśli Libijczyk nie znajdował pracy po studiach, państwo wypłacało mu średnią pensję w zawodzie, w którym szukał zatrudnienia, aż do znalezienia odpowiedniej pracy.
11. Libia nie ma długów zagranicznych, a jej rezerwy w wysokości 150 000 000 000 dolarów są obecnie zamrożone na całym świecie i prawdopodobnie utracone na zawsze.
12. Część pieniędzy z każdej sprzedaży ropy naftowej w Libii była przekazywana bezpośrednio na konta wszystkich libijskich obywateli.
13. Matki, które urodziły dziecko, otrzymywały 5000 dolarów.
14. 25 procent Libijczyków posiada dyplom uczelny.
15. Gaddafi uruchomił w Libii projekt Wielkiej Sztucznej Rzeki (ang. Great Man Made River Project, GMMRP lub GMMR), największy na świecie projekt rurociągu do dostarczania wody pitnej dla ludności i rolnictwa.
Dzięki Bogu NATO i rebelianci uwolnili naród libijski od tego...
Uzupełnienie
Na pamiątkę osiągnięć Kaddafiego oto krótki przegląd:
1 września 1969 roku Muammar al-Kaddafi wraz ze swoją „Federacją Oficerów Wolnych” oczyścił monarchię z skorumpowanego króla Idrisa i ogłosił republikę. Sam został głową państwa. Natychmiast zaczął budować świeckie, socjalistyczne państwo ludowe. Zamknięto amerykańskie i brytyjskie bazy wojskowe, a wielu cudzoziemców i Żydów deportowano z kraju. Alkohol został zakazany.
W następnym roku rozpoczęła się nacjonalizacja zagranicznych przedsiębiorstw, szczególnie przemysłu naftowego, a zyski z tego inwestowano w bezpłatną edukację i opiekę medyczną. Stworzył system nawadniający, który umożliwił temu pustynnemu krajowi utrzymanie się w rolnictwie.
W 1973 roku ogłosił islam jako alternatywę zarówno dla kapitalistycznego materializmu, jak i komunistycznego ateizmu („Teoria nr 3”). W latach 1976/77 proklamowano bezpośrednią demokrację w oparciu o Koran i „Zieloną Księgę” Kaddafiego.
Szef państwa podejmował szeroko zakrojone środki społeczno-polityczne: budownictwo mieszkaniowe, podnoszenie płacy minimalnej, subsydiowanie podstawowej żywności, elektryczności, gazu i paliw. Od 1973 roku pracownicy mieli udział w zyskach przedsiębiorstw.
Dzięki tym środkom Libia miała najniższy poziom dobrobytu i jednocześnie najwyższy PKB w całej Afryce: średnio 9400 dolarów rocznie na osobę. W Tunezji było to 3400 dolarów, a w Egipcie 1700. Ponadto Libia była wolna od długów.
Libia nie miała wojen domowych, uchodźców ani osób wewnętrznie przesiedlonych, ani dzieci-żołnierzy, jak to miało miejsce w innych krajach afrykańskich. Libia była krajem o najniższym wskaźniku zakażeń wirusem HIV, najniższym wskaźniku śmiertelności dzieci i najwyższym oczekiwanym czasem życia w całej Afryce.
(Informacje pochodzą z „dtv-atlas world history”, Monachium 2010, s. 618–626)
